Παρασκευή, 15.6.2007. Το πρωί στο σχολείο του Θοδωρή στην Καλλιθέα (ο Θοδωρής σε σχολείο για παιδιά που δεν βλέπουν, αν είναι ποτέ δυνατόν. Το ζω, το γράφω, αλλά μου είναι αδύνατον να το πιστέψω). Γίνεται η «γιορτή» για το τέλος της σχολικής χρονιάς. Αν και σε κατάσταση «πνιγμού», δεν αφήνω κανέναν να καταλάβει οτιδήποτε, πολύ περισσότερο βέβαια τον ίδιο τον Θοδωρή. Όταν τελειώνει η «γιορτή», Τάκης, Χριστίνα, Θοδωρής κι εγώ καθόμαστε για λίγο στον διπλανό «Δεληολάνη». Στις 12 με τον Φωστιέρη στον ΕΝΑ (έχει έρθει μαζί μας κι ο γιος του Αντώνη, ο Θοδωρής) για να κάνουμε μια έρευνα όσον αφορά υλικό για τη Μαρία Κάλας, για ένα σχετικό βιβλίο που ετοιμάζουμε σε συνεργασία με τον Δήμο Αθηναίων. Βρίσκουμε καταπληκτικά πράγματα. Το βραδάκι στις 8 έρχεται ο Μάνος Καρατζογιάννης, πηγαίνουμε στον Αλέκο Αργυρίου για να μου δώσει το «χειρόγραφο» του βιβλίου του, εννοώ τις επιφυλλίδες του στο Βήμα της δεκαετίας του ʼ80, που του πρότεινα να γίνουν βιβλίο από τον Καστανιώτη. Στη συνέχεια σε Μάνο Ελευθερίου, κατεβαίνουμε οι τρεις μας στο «Μαμάκας», στο Γκάζι, έρχεται και η σκηνοθέτις Έλλη Παπακωνσταντίνου. Την ώρα που τρώμε διακρίνω σ’ ένα διπλανό τραπέζι έναν παλαιό συμμαθητή μου από τον Βόλο, τον Γιώργο Κωστόπουλο, που δούλευε ως λινοτύπης στην εφημερίδα Θεσσαλία. Θαυμάσιο παιδί, θα έχει βγει στη σύνταξη, κι εγώ ακόμη προσπαθώ να «χτίσω» μια δουλειά ώστε να συνταξιοδοτηθώ κάποια στιγμή. Ο Ελευθερίου, φεύγοντας μαζί με την Παπακωνσταντίνου, πληρώνει τον λογαριασμό, με τον Μάνο, οι δυο μας, κόβουμε βόλτες με το αυτοκίνητο, συζητώντας.
Κυριακή, 17.6.2007. Όλο το πρωινό για δουλειά στο σπίτι του Φωστιέρη. Για μεσημέρι μια σαλάτα στα «Goody’s» της Σόλωνος, μόνος μου. Στις 7 με Μάνο Καρατζογιάννη σε Λούλα Αναγνωστάκη. Έχουν έρθει για να της κρατήσουν συντροφιά μια φίλη της, η Αγλαΐα, και ο Βίκτωρ Αρδίτης. Ως τις 8.30. Στη συνέχεια πηγαίνουμε με τον Μάνο και παίρνουμε τον Χριστόφορο Λιοντάκη, κάνοντας μια στάση, πριν πάμε στον Μάνο Ελευθερίου, στου Παπάγου, προκειμένου να μου δώσει ο θαυμάσιος Άγης Μπράτσος τις σελίδες από το βιβλίο της Αρβελέρ που του είχα δώσει ώστε να ελέγξει τις τυπογραφικές μου διορθώσεις. Μάνος Καρατζογιάννης, Μάνος Ελευθερίου, Χριστόφορος Λιοντάκης κι εγώ στην Κηφισιά. Επιβιβάζεται στο αυτοκίνητο ο Μένης Κουμανταρέας, οι πέντε μας, αντροπαρέα απόψε, για φαγητό σε «Μύθο». Μετά τον «Μύθο», ο Ελευθερίου μας προσφέρει παγωτό στο «Πεντελικόν».
Κυριακή, 12.6.2017. Στην «Ιωλκό» για τη ρύθμιση των εξόδων του Γιώργου Σκαμπαρδώνη ώστε να έρθει από τη Θεσσαλονίκη για να μιλήσει στην εκδήλωση για την ανθολογία Η Ελλάδα ταξιδεύει, ολοένα ταξιδεύει. Στην Ναυάρχου Νικοδήμου, στο γραφείο του Κωστή Χατζηδάκη, με λουλούδια κι ένα γράμμα να τον ευχαριστήσω για το κείμενο που έγραψε για τη σελίδα των Νέων «Μια φωτογραφία πολλές ιστορίες». Ενώ έφευγα από το γραφείο του, επέστρεφε ο ίδιος στο γραφείο του, τα λέμε για λίγο εγκάρδια. Στη συνέχεια στην Κριεζώτου, στον Φώτη Κουβέλη, του δίνω τη φωτοτυπία ενός κειμένου του ποιητή Νίκου Παππά, δημοσιευμένου στη Νέα Εστία του 1981, που τον αναφέρει ως ποιητή. Αισθάνομαι να το καταχαίρεται. Στα Νέα με ταξί, δίνω στον Γιάννη Πρετεντέρη ένα γράμμα μου (είναι ο ίδιος στο γραφείο του), του γράφω τις εντυπώσεις μου για τα καθημερινά του κείμενα. Θα βρω σε δυο μέρες πάνω στο γραφείο μου ευχαριστήρια επιστολή του. Γράφω τον πρόλογο στη συνέντευξη με τον Σωτήρη Σόρογκα και τον Θοδωρή Ρουσόπουλο, προορίζεται για το Bημαgazino. Κατεβαίνω στην Ακαδημίας, στο ταξιδιωτικό γραφείο «Αλκυών» βγάζω εισιτήριο με το πλοίο για τις 6 Ιουλίου για τα Χανιά. Δεν θα το χρησιμοποιήσω όμως γιατί η Δασκαλαντωνάκη θα μου προσφέρει αεροπορικό εισιτήριο για το aller-retour στην Κρήτη. Στο «Τίβολι» τρώω μια υπέροχη μακαρονάδα. Επιστροφή σπίτι, ύπνος 5.00-6.30. Γράφω την επιφυλλίδα. Στις 11.30 έρχονται ο Τάκης με την Χριστίνα και τον Θοδωρή, ο Θοδωρής μου δίνει ένα πακέτο με τέσσερα κομμάτια σπανακόπιτα. Του δίνω 50 ευρώ. Με φέρνουν στα Νέα, καθαρογράφω την επιφυλλίδα, την αφήνω στο γραφείο του Γιάννη Μητσάκου. Με ταξί σπίτι μου.
Τετάρτη, 14.6.2017. Δουλειά ως το μεσημέρι στην «Ιωλκό» για την ετοιμασία της πρόσκλησης σε σχέση με την εκδήλωση που ετοιμάζουμε για το βιβλίο Η Ελλάδα ταξιδεύει, ολοένα ταξιδεύει. Απόγευμα στα Νέα, με αναγνωρίζει ο οδηγός του ταξί «Είστε ο κύριος Νιάρχος, σας διαβάζω στα Νέα. Σας παρακαλώ, κρατήστε το τηλέφωνό μου, θα ʼθελα να συναντηθούμε να κουβεντιάσουμε». «Έγινε κι αυτό», που θα έλεγε και η Ναθαναήλ. Μετά τα Νέα με ταξί στη Νέα Σμύρνη, σε αίθουσα Ιμβρίων, εκδήλωση για το βιβλίο του Νίκου Σηφουνάκη, χαίρεται που με βλέπει. Μιλάνε τέσσερα πέντε άτομα, έξοχη η Έλσα Παπαδημητρίου, παρά το πάρκινσον διαβάζει ένα ωραιότατο κείμενό της. Στις 9 με ταξί στο σπίτι της Τατιάνας Πολλάλη, στο Νέο Ψυχικό. Κόσμος πολύς, γύρω στα είκοσι άτομα. Φαγητό καθιστό. Αν και τύφλα στο μεθύσι, ο ζωγράφος Τάσος Μαντζαβίνος είναι χαριτωμένος σαν μικρό παιδί. Ένας δικηγόρος αγνώστων στοιχείων, γνωστός μόνο στους οικοδεσπότες, μιλάει για τον εαυτό του και λέει: «Είμαι βαθιά δημοκρατικός και δεν επιτρέπω σε κανέναν να μου το αμφισβητήσει». Τι τρόπος αλήθεια κι αυτός, να χρησιμοποιούν συνάξεις σε σπίτια και να μιλούν για τον εαυτό τους χωρίς κανείς να τους το έχει ζητήσει. Γύρω στις 12.30 με κατεβάζει με ταξί ως τα Νέα η Μαρίνα Καραγάτση.
Πέμπτη, 15.6.2017. Δουλειά όλη μέρα στο σπίτι. Συνεννοήθηκα με τον Μανώλη Πιμπλή να μη δώσω κείμενο αυτή την εβδομάδα για το «Βιβλιοδρόμιο» προκειμένου να οργανωθώ όσο γίνεται καλύτερα για την εκδήλωση της επόμενης Παρασκευής. Σε Νέα δίνω τον πρόλογο για το κείμενο της Νίκης Τρουλλινού στη στήλη «Μια φωτογραφία πολλές ιστορίες». Στις 9 στην «Αγορά», στον Θύμιο, μας έχει καλέσει για φαγητό ο Μάνος Ελευθερίου. Την αδελφή του, την Κική Δημουλά, την Σύλβια Ιωάννου με την Άρτεμη Σκούταρη, εμένα. Κάποια στιγμή όμως δεν αισθάνεται καλά, ζητάει και φεύγει χωρίς όμως να πληρώσει τον λογαριασμό –κάτι που ουδέποτε έχει ξανασυμβεί. Συνεννοούμαι κρυφά μαζί της και πληρώνει τον λογαριασμό η αδελφή του. Την επομένη που θα με δει ο Μάνος δεν θα μου πει απολύτως τίποτε. Η Δημουλά «θα το φυσάει και δεν θα κρυώνει» αυτό που έγινε. Μετά το φαγητό, η Δημουλά με το ταξί, αν και είναι πολύ κοντά, με αφήνει στα Νέα για να δω την τυπογραφική διόρθωση της σελίδας «Μια φωτογραφία πολλές ιστορίες».
Παρασκευή, 16.6.2017. Στις 11.30 στο «Ίδρυμα Ουράνη», δίνω σε Κική Δημουλά τα ποιήματα που θα διαβάσει στην εκδήλωση της επόμενης Παρασκευής (το δικό της, του Άθου Δημουλά, της Μαρίας Κυρτζάκη, του Νίκου Καρύδη). Στη 1 με Νίκο Διαμαντή σε πλατεία Εξαρχείων. Θέλει οι εκδηλώσεις τον επόμενο χειμώνα στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά, αντί για 1 που ήταν τις προηγούμενες χρονιές, να είναι 5 και μία από αυτές να είναι για τον Κώστα Σημίτη. Για λίγο σε «Ιωλκό» προσθέτω στην πρόσκληση το όνομα του συνθέτη Σπύρου Παρασκευάκου. Στις 2.30 σε ΔΟΛ με τον Παρασκευάκο, ένα ευγενέστατο άτομο, του δίνω τα ποιήματα που θα διαβαστούν στην εκδήλωση για το Η Ελλάδα ταξιδεύει, ολοένα ταξιδεύει, ώστε να τους περάσει ένα μουσικό χαλί. Καθόμαστε και συζητάμε για μια ώρα στο ζαχαροπλαστείο του «Παύλου», μου έχει φέρει ένα cd με τραγούδια του κι ένα βιβλίο με ποιήματά του με τον τίτλο Μικρά καρφιά. Στις 3 έχω ραντεβού με τον Στράτο Τζώρτζογλου για να του δώσω τα ποιήματα που θα διαβάσει στην εκδήλωση. Τηλεφωνεί στις 3.30 ότι θα καθυστερήσει για ένα τέταρτο. Φεύγω στις 4 χωρίς να έχει έρθει ή να έχει τηλεφωνήσει για να ζητήσει έστω μια συγγνώμη. Στις 9 υπό βροχή, στην « Άγρα» (Ζωοδόχου Πηγής) για την παρουσίαση βιβλίου του Θωμά Κοροβίνη. Ψιλοβρέχει ακόμα, καμιά δεκαπενταριά άνθρωποι κάτω από μια ομπρέλα, ο Μάνος Ελευθερίου, ο Παντελής Μπουκάλας, ο Νίκος Δούκας κι εγώ κάτω από τις μαρκίζες των εισόδων στο σπίτι. Το τι λέγεται από τους ομιλητές για το βιβλίο του Κοροβίνη ή το τι ανταλλάσσεται ανάμεσά τους καλύτερα να μη σχολιαστεί.
Δευτέρα, 19.6.2017. Ενώ δουλεύω, γύρω στις 11 διαπιστώνω ότι μου έχουν κόψει το νερό. Ορμάω στην ΕΥΔΑΠ, ευτυχώς είναι σχετικά κοντά, πληρώνω, μαζί με την επανασύνδεση, 179 ευρώ. Στην «Ιωλκό» παίρνω τις πρώτες και τις τελευταίες σελίδες της ανθολογίας, τις πηγαίνω στον Θανάση Βαλτινό, στο Ίδρυμα «Πέτρος Χάρης» (είναι ομιλητής στην εκδήλωση της επόμενης Παρασκευής). Διαλέγουμε φωτογραφίες του προκειμένου να τις δώσω στον Σωτήρη Σόρογκα ώστε να του κάνει το πορτραίτο. Σε ταξιδιωτικό γραφείο «Αλκυών» για να μάθω τις αεροπορικές πτήσεις της 6ης Αυγούστου για τη Ζάκυνθο προκειμένου να ταξιδέψουμε με τον Βασίλη (έρχονται με τη Βάλια από το Λονδίνο στις 5 Αυγούστου). Στον «Καστανιώτη» παίρνω τα γεμιστά που μου έχει φέρει ο Λιοντάκης. Στις 6.30 στην «Αγορά», στον Θύμιο, πίνω καφέ. Στις 7.30, αντί για τις 7, έρχεται ο Τίτος Πατρίκιος. Ο Πατρίκιος, ο Θύμιος με τη γυναίκα του κι εγώ, φεύγουμε για την Κινέτα. Φτάνουμε στις 9, καλεσμένοι της Ζωζώς Σαπουντζάκη. Καλεσμένοι επίσης ο Άγγελος Δεληβοριάς με τη Μαρία, ο Βαγγέλης Χρόνης με τη Φούλη, ο Κώστας Σπυριούνης, η Στέλλα Γκρέκα με τον Άγγελο Παπαδημητρίου και τον Ερρίκο Σοφρά, η Έλλη Στάη, η Ευτυχία που έχει το εστιατόριο στο Λουτράκι. Άψογη οικοδέσποινα η Ζωζώ, μαζί της και ο Πύρρος, οργανωμένα όλα στην εντέλεια. Εντυπωσιακή η ευγένεια της Ζωζώς ν’ ακουστούν πρώτα τα τραγούδια της Στέλλας Γκρέκα και μετά τα δικά της. Αργά, η Ζωζώ τραγουδάει ζωντανά κι όταν σε παρότρυνση όλων μας να τραγουδήσει και η Γκρεκα, ακούγεται η τελευταία να λέει: «Μα δεν έχω πια φωνή», η Ζωζώ δυνατά αλλά και τρυφερά της λέει: «Με όση φωνή έχεις, είσαι η Στέλλα Γκρέκα». Δημιουργείται μια μυσταγωγική ατμόσφαιρά, ο Βαγγέλης Χρόνης φωνάζει: «Αυτό είναι ιστορία». Επιστρέφουμε στην Αθήνα, όπως ήρθαμε, στις 4 τα ξημερώματα.
