Μετάφραση: Σπύρος Θεριανός
ΜΟΝΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ
Έπλυνα ένα σωρό ρούχα
και τα άπλωσα να στεγνώσουν.
Μετά πήγα στην πόλη
κι ήμουν απασχολημένη όλη μέρα.
Το μανίκι απ’ το καλύτερο πουκάμισό σου
υψωνόταν τελετουργικά
όταν επέστρεψα… η νύχτα μας…
τα ρούχα μας τυλίγονταν και ξετυλίγονταν
με μια μικρή ριπή του ανέμου.
Για μένα ήταν πλέον αργά,
για σένα, εκεί που ήσουν, όχι.
Το φεγγάρι του θέρους ήταν γεμάτο
αλλά τα αραιά σύννεφα έκαναν το φως του
αρκετά αδύναμο.
Το κρεβάτι στην πλευρά σου φαινόταν
τόσο πλατύ και επίπεδο όσο το Κάνσας,
το μαξιλάρι σου αφράτο, δροσερό,
και αλληγορικό…
❧
ΤΟ ΠΟΥΚΑΜΙΣΟ
Το πουκάμισο αγγίζει το λαιμό του
και στρώνει απαλά στην πλάτη του.
Γλιστράει στα πλευρά του.
Κατεβαίνει ακόμα και κάτω από τη ζώνη του –
μέχρι το παντελόνι του.
Τυχερό πουκάμισο.
❧
ΑΣ ΕΡΘΕΙ ΤΟ ΒΡΑΔΥ
Άσε το φως του απογεύματος
να έρθει μέσα από τις χαραμάδες του αχυρώνα, κινούμενο
προς τα δεμάτια καθώς ο ήλιος δύει.
Άσε τον γρύλο να αρχίσει να τριβελίζει
όπως μια γυναίκα παίρνει τις βελόνες της
και το νήμα της. Ας έρθει το βράδυ.
Άσε τη δροσιά να μαζευτεί στο σκαλιστήρι που ʼναι παρατημένο
στο γρασίδι. Ας εμφανιστούν τ’ αστέρια
και το φεγγάρι ας αποκαλύψει το ασημένιο κέρας του.
Ας επιστρέψει η αλεπού στην αμμώδη φωλιά της.
Άσε τον άνεμο να κοπάσει. Άσε στο υπόστεγο
να σκοτεινιάσει. Ας έρθει το βράδυ.
Στο μπουκάλι μέσα στο χαντάκι, στη σέσουλα
μέσα στη βρώμη, στον αέρα μέσα στα πνευμόνια
ας έρθει το βράδυ.
Άσ’ το να έρθει, όπως θα έρθει, και μη
φοβάσαι. Ο Θεός δεν μας αφήνει
χωρίς παρηγοριά, γι’ αυτό άσε το βράδυ να έρθει.
