Δήμητρα Τσιούρβα και Βικτώρια Μποντουριάν

Κομπραί

Πώς είναι να είσαι βιβλιοπωλείο μόλις 6 μήνες; Πώς είναι να είσαι βιβλιοπωλείο στα Εξάρχεια, στα Εξάρχεια που συνεχώς αλλάζουν και αλλάζουν και εμάς; Πώς είναι να είσαι ένα βιβλιοπωλείο «γειτονιάς»; Είναι γειτονιά τα Εξάρχεια; Πώς είναι ανοίγεις μαγαζί στα 30 σου με φίλη σου; Πώς είναι να δουλεύεις για εσένα; Πώς είναι να δημιουργείς κάτι από το μηδέν; Πώς γίνεται να σε βοηθούν όλοι, φίλοι, γνωστοί, γειτονιά; Πώς είναι να μιλάς για βιβλία που αγαπάς ξανά και ξανά και ξανά; Πώς είναι να φτιάχνεις κάποιον τόπο στέκι; Πώς γίνεται να μοιράζεσαι γνώσεις και να ακούς με ανοιχτό μυαλό; Πώς γίνεται να κάνεις καινούργιους φίλους, πιστές σχέσεις, να συγκινείσαι με την ιδέα της διευρυμένης οικογένειας; Πώς είναι να συνεργάζεσαι με εκδότες και συγγραφείς που αγαπούν τη μικρή κλίμακα; Πώς γίνεται να θες την αλλοκοτιά του πελάτη; Γιατί σου δίνει αυτή χαρά; Με τα μικρά πράγματα παρηγορούνται οι άνθρωποι. Με βιβλία λίγων σελίδων, όπως είναι Το τίμημα που δεν είμαστε διατεθειμένοι να καταβάλουμε για τον έρωτα ή πολλών, όπως είναι το Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο. Με νέες κυκλοφορίες και την προσμονή να διαβάσεις κάτι και να ταυτιστείς, όπως είναι το Κρέας για τους λύκους του Kunzru Hari ή το Διήγημας της Γιώτας Τεμπρίδου. Με βιβλία που είχες παραβλέψει να διαβάσεις και σ’ τα θύμισαν θαμώνες, όπως το βιβλίο της Λένας Κιτσοπούλου Νυχτερίδες ή το Anima του Mouawad Wajdi. Να ανοίγονται μπροστά σου εξώφυλλα των εκδόσεων Πλήθος, Έρμα, Αντίποδες και να συμμετέχεις και συ με τον τρόπο σου στην παραγωγή του βιβλίου. Ένα μικρό βιβλιοπωλείο καταφύγιο και αποκούμπι.

⸙⸙⸙

Κομπραί, Διδότου 34, Αθήνα.

«Μόνο ένα τρομαγμένο ζώο
οδηγεί στην ομορφιά.
Γιατί καμιά ομορφιά
δεν έμεινε αμέτοχη της λύπης».
Κύλιση στην κορυφή