Ξεκίνησα να γράφω πολύ μικρή, ως μέλος της λογοτεχνικής ομάδας που οργάνωνε η Έλενα Νούσια, φιλόλογός μου στο σχολείο. Η σοβαρότητα με την οποία αντιμετώπιζε τα κείμενά μας μου φαινόταν φυσιολογική, σήμερα πιστεύω πως έχει κάτι το συγκινητικό. Μετά από ένα διάλειμμα περίπου 10 ετών άρχισα να γράφω ξανά, χωρίς να μπορώ να θυμηθώ την αφορμή. Μου φαίνεται αδύνατον να προσδιορίσω τις επιρροές μου. Τα διαβάσματά μου είναι πολύπλευρα και κατά διαστήματα εμμονικά, δεν ξέρω όμως πώς αποτυπώνονται στη δική μου δουλειά. Αυτήν την εποχή διαβάζω κυρίως μυθιστορήματα και κυρίως Αφρικανές γυναίκες. Για την έκδοση του πρώτου μου βιβλίου συνάντησα τις αναμενόμενες δυσκολίες. Το ένα έφερε όμως το άλλο και τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους. Είμαι ικανοποιημένη και κολακευμένη κάθε φορά που κάποιος άνθρωπος τον οποίο δεν γνωρίζω προσωπικά μου λέει πως έχει διαβάσει κάποιο βιβλίο μου και πως του άρεσε. Στην πραγματικότητα δεν θα ήθελα να ασχολούμαι καθόλου με θέματα προβολής και κριτικής, έτσι ώστε να αφιερώνω όλο τον χρόνο που έχω στη γραφή. Αυτή τη στιγμή ετοιμάζω μια συλλογή με διηγήματα.
