Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ
Ἔρχεται καὶ πάλι
μέσα ἀπὸ τὶς ἀνθισμένες ἀμυγδαλιές,
ὁ Γρηγόρης
ἀκολουθώντας τὸ κρυφὸ μονοπάτι,
ἀνοίγει τὴν πίσω πορτούλα τοῦ μοναστηριοῦ,
μπαίνει στὴν ἀόρατη αὐλή,
δίπλα ἡ βρύση,
τὸ νερὸ ποὺ τρέχει
στὸ πετρόκτιστο αὐλάκι,
τὰ πουλιὰ ποὺ κάθονται
στὴ χαραμάδα τοῦ ὀνείρου,
φεύγουν ὅλα τρομαγμένα,
τινάζοντας τὰ φτερά τους,
ἕνα νέφος τὸν σκεπάζει,
καθὼς πάει νὰ μπεῖ στὴν ἐκκλησία
τῆς Παναγίας τοῦ Μαχαιρᾶ,
στὸ Καθολικὸ τῆς Μονῆς,
μισοσκόταδο εἶναι,
τινάζει ἀπὸ τὸ κεφάλι τὰ κλαδιά,
τοὺς κάτασπρους ἀνθοὺς ἀπὸ τὸ πρόσωπό του,
τὰ χώματα καὶ τὰ φύλλα ἀπὸ τὰ χέρια του,
ἔτσι χοντρὰ ποὺ εἶναι,
καὶ μπαίνει ὄρθιος καὶ περήφανος
μὲ ἐκείνη τὴ στολὴ τοῦ ἀντάρτη.
Κι ἄλλοτε εἰσέρχεται ταπεινός,
μὲ τὸ κοντόρασό του,
ὡς δόκιμος μοναχός
παίρνει κεράκι,
ἀτόφιο καὶ ἁγνὸ ἀπὸ τὸ κερὶ τῶν μελισσῶν,
στὸ δάσος ἄλλωστε εἴμαστε,
τὸ ἀνάβει, προσκυνᾶ τὸ εἰκόνισμα,
εἰσέρχεται στὸ ἱερό,
καθὼς κτυποῦν οἱ κάμπάνες,
καὶ χάνεται.
Κάποιοι λένε πὼς κατεβαίνει τὰ ἀόρατα σκαλιά,
καθὼς παραμερίζει τὸ Ἅγιο Βῆμα,
κι ἄλλοι πὼς κατεβαίνει
μιὰ φωτεινὴ σκάλα ἀπὸ τὸν οὐρανὸ
καὶ τὸν παίρνει μαζί της ψηλά,
ἐνῶ τὸν συνοδεύουν ἄγγελοι
καὶ ἕνας ὁλόλαμπρος σταυραετός.
Μάρτιος 2023
❧
ΤΟ ΤΡΕΧΑΝΤΗΡΙ
Ἕνα πλοῖο κατεβαίνει ξαφνικὰ ἀπὸ τὸν οὐρανὸ
ἔρχεται μέσα ἀπὸ τὴ ράχη τοῦ βουνοῦ
ἕνα τρεχαντήρι εἶναι
μὲ ὅλη τὴν ἀρματωσιά του
ἔτσι ὅπως λέγαμε κάποτε
στὰ τραγούδια τοῦ Δημοτικοῦ
ἀπὸ τὰ σύννεφα ἔρχεται
ποὺ ἀστράφτουν μαζί του
μὲς στὰ λευκὰ εἶναι ντυμένο
φτάνει στὴ γειτονιά μου
μαζεύει ὅλους τοὺς ἀπολειφθέντες
πατέρες καὶ ἀδελφούς μας
ὅλους ἐκείνους ποὺ ξέμειναν
ἐκεῖνο τὸ καλοκαίρι
τὴ μάνα μου τὶς γυναῖκες τῆς γεινονιᾶς
μὲ τὰ μαντήλια τους ποὺ ἀνεμίζουν
τὰ φορέματά τους τὰ πένθιμα
τὰ παιδάκια ποὺ κλαίγανε φοβισμένα
μὲ τὰ κοντά τους παντελονάκια
τὸν πατέρα
περνᾶ πάνω ἀπὸ τοὺς ἐλαιῶνες
καὶ τὸν κάμπο πέρα
μὲ τὰ θερισμένα σπαρτὰ
καὶ τὰ πηγάδια μὲ τοὺς νεκροὺς
μαζεύει κι ὅλους τοὺς ξεχασμένους στρατιῶτες
ποὺ τὸ βλέπουν σαστισμένοι
τὰ πυροβόλα μαζεύει
καὶ τὰ σαράβαλα ρυμουλκά
κι ἀνεβαίνει ψηλὰ
μέσα ἀπὸ τὰ ἀεροπλάνα
ποὺ ἔκαναν τὶς βυθίσεις τους
μὲ τοὺς κωπηλάτες του ἀνεβαίνει
κι ἐκεῖνο τὸν βαρκάρη ποὺ πάντοτε περιμένει
«τὴν τρεχαντήρα μου πουλῶ
μὲ τὴν ἀρματωσιά της»
τραγουδοῦσα κάποτε παιδάκι τὶς γιορτὲς
ποῦ βρέθηκε τώρα τὸ τρεχαντήρι
στοὺς ἐλαιῶνες τῆς Κυθρέας
καὶ στὶς γιορτὲς
ἀνεβαίνει μέσα ἀπὸ τοὺς καπνοὺς
καὶ χάνεται
μὲ τὰ λευκά του πανιὰ
καὶ τὶς σημαῖες του.
7-8 Σεπτεμβρίου 2025
