Κώστα μου,
Τι μπορώ να γράψω για σένα;
Τι να θυμηθώ;
Διαλέγω τα πιο μικρά
Τα πιο ασήμαντα
Τα πιο πολύτιμα
Αυτά που χάριζες απλόχερα στην ανεκτίμητη καθημερινότητά μας
Τις συζητήσεις μας για τα σπουδαία και για τα καθημερινά
Τα γέλια μας
Τα βραδινά φαγητά στ’ αγαπημένα στέκια
Τις καλλιτεχνικές παρέες. Τις αναζητήσεις
Τις διαφωνίες. Τις δημιουργίες, τις αγωνίες
Τα όνειρα που κυνηγήσαμε
Τα όνειρα που ζήσαμε
Τα όνειρα που μας συντροφέψανε
Τα όνειρα που χάσαμε
Τα όνειρα που κερδίσαμε
Αναζητούσες τη γνώση για να ζήσεις το μεδούλι της ζωής
Αυτό μας πρόσφερες: το πάθος για τη γνώση
Το πάθος για τη ζωή. ΤΟ ΜΕΓΑ ΜΑΘΗΜΑ.
Θα μας λείψεις τόσο πολύ.
Θα μας λείψεις.
Τι τύχη να συναντηθούμε
Παντοτινή σου μαθήτρια και φίλη,
Κάτια
