Ακολούθησα τα ίχνη
του πατέρα μου σε τούτη
τη χώρα που είναι
μοχθηρή και δυσώδης
γεμάτη αγκαθωτές
ζούγκλες ανθρωποκέφαλα
ερπετά τεράστια νύχια
και ουρές που κάνουν
θόρυβο όπως τα σείστρα
γεμάτη στριγκλιές
ταραχές και ψυχικό
θόρυβο που μειώνει κατά
πολύ τις διανοητικές
λειτουργίες ιδίως την
ικανότητα της
συγκέντρωσης και δεν
μπορείς να ενώσεις
δύο προτάσεις στη σειρά
να προσθέσεις έναν περιττό
αριθμό σε έναν άρτιο
ο άνθρωπος είναι
επεκτατικός φιλοδοξεί
πάντα το περισσότερο
κάνει αυτό που νομίζει
καλύτερο είτε μετρά με
λευκά γάντια για να μη
φθείρει τις χρυσές του
λίρες είτε θέλει να
λύσει ένα μαθηματικό
παράδοξο πιο
αυθεντικοί είναι οι
ιθαγενείς στην
ολλανδική Νέα Γουινέα
όμως ούτε αυτοί
μπορούν να διαφύγουν
από το ανθρώπινο
πλαίσιο είμαστε όλοι
ζωντανοί νεκροί που
τρέχουν για να φέρουν
την Αρετή από τα ξένα
για να μη μας πουν
επίορκους σ’ αυτή τη
χώρα που είναι μοχθηρή
και δυσώδης και ξανά
ίχνη με οδηγούν σε έναν
οικισμό κανιβάλων που
χρησιμοποιούν τους
σκελετούς των εχθρών
για να φτιάξουν δόρατα
ή μαχαίρια ή και τα δύο
ψάχνω τις πατημασιές
του πατέρα μου ακούω
γι’ αυτόν πολλές ιστορίες
επιβεβαιωμένες
ανεπιβεβαίωτες μέσα στις
αποπνικτικές ζούγκλες
της πρώην ολλανδικής
Νέας Γουινέας βρίσκω
κόσμο που γράφει
ποιήματα έπη και
λυρισμούς για να
διατηρηθούν οι ανθρώπινες
εμπειρίες μέχρι την
αιωνιότητα βρίσκω κόσμο
με βαμμένα πρόσωπα που
απωθούν τα κακά πνεύματα
που είναι ακατανόμαστα
μόνο όταν σου δοθεί όνομα
μόνο όταν κάτι ονομαστεί
αρχίζει να ξεφεύγει από την
αγριότητα
