Δεν ονομάζεται Ελένη
η γυναίκα αυτή δεν έχει όνομα
αλήθεια, δεν θα μπορούσε να ʼχει όνομα.
Όσο για το αγία σαν προσφώνηση
φαντάζομαι, λίγο πως τη νοιάζει.
Τη συναντώ χαράματα
με χέρια πάντοτε γεμάτα,
αγέλες την ακολουθούν
και τρέφονται από πάνω της
και τρέφεται από πάνω τους.
Τι να ʼναι αλήθεια
αυτό που αναζητά στο μέσα μας
η έγνοια για τον άλλο;
Κατατρεγμένες γάτες
ξαπλώνουν στα όνειρά της
κι όταν αδειάζουνε τα χέρια της
σε βάρδια πρωινού ή απογεύματος
αφήνει πίσω τα κουρέλια της,
για λίγο γίνεται πριγκίπισσα
κι ας επιμένω να την αποκαλώ
Αγία.
⸙⸙⸙
[Από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή Η Μέσα Λέξη.]
