Τα εννέα από τα δέκα παιδιά της δεν σκοτώθηκαν από βέλη
Βόμβες έπεσαν
Για τον θάνατό τους φταίει η ίδια η ύπαρξή τους
Γεννήθηκαν στην Παλαιστίνη
Ο κόσμος γύρω πέτρωσε
Νύμφες αθάνατες κοιμούνται μες στο πένθος
Τα δάκρυα της Νιόβης
Τρέχουν μέσα στα χαλάσματα της Γάζας
Ρέουν μέσα από χιλιάδες μάτια
Το πορφυρό ποτάμι του αίματος
Δεν βρίσκουν καταφύγιο
Ούτε στη γη ούτε στον ουρανό
Μια μάνα κρατάει το άψυχο κορμάκι του παιδιού της
Και του ζητάει συγνώμη
Μια άλλη μάνα λέει
-Θα πουλούσα και το αίμα μου να ταΐσω τα παιδιά μου
Βαδίζουμε προς τον θάνατο
Η κραυγή του απλώνεται παντού και μας στοιχειώνει
Άκου τον κόσμο της Γάζας
Πεθαίνει
Δεν υπάρχει πια έλεος
