Track #316 / “Come wiz me to ze Casbah”, το σύνθημα· «Πάρε τη λέξη μου, δώσε μου το χέρι Σου», το παρασύνθημα.
Track #317 / There is no intensity of love or feeling that does not involve the risk of crippling hurt. It is a duty to take this risk, to love and feel without defense or reserve [William S. Burroughs]
Track #318 / Μάνος Χατζιδάκις, Jorge Louis Borges, Γιάννης Χρήστου, Ἐ. Χ. Γονατᾶς, Norman Mailer, Γιῶργος Μακρῆς, Νίκος Δ. Καροῦζος, Bob Dylan, Ἀνδρέας Ἐμπειρίκος, Raymond Chandler, Henry Miller, Charles Bukowski, Στρατὴς Τσίρκας, Thomas Pynchon, Χρῆστος Βακαλόπουλος, Εὐγένιος Ἀρανίτσης, Θάνος Σταθόπουλος, Peter Handke, Truman Capote, Νίκος Ἐγγονόπουλος, Malcolm Lowry, Roberto Bolaño, Μάρκος Βαμβακάρης, Ἄκης Πάνου, Georges Simenon, Κώστας Ταχτσής, Julio Cortazar, Ἀχιλλέας Κυριακίδης, Κώστας Μαυρουδής, Marcel Duchamp, Μάνος Χατζιδάκις, Jorge Louis Borges, Γιάννης Χρήστου, Ἐ. Χ. Γονατᾶς, Norman Mailer, Γιῶργος Μακρῆς, Νίκος Δ. Καροῦζος, Bob Dylan, Ἀνδρέας Ἐμπειρίκος, Raymond Chandler, Henry Miller, Charles Bukowski, Στρατὴς Τσίρκας, Thomas Pynchon, Χρῆστος Βακαλόπουλος, Εὐγένιος Ἀρανίτσης, Θάνος Σταθόπουλος, Peter Handke, Truman Capote, Νίκος Ἐγγονόπουλος, Malcolm Lowry, Roberto Bolaño, Μάρκος Βαμβακάρης, Ἄκης Πάνου, Georges Simenon, Κώστας Ταχτσής, Julio Cortazar, Ἀχιλλέας Κυριακίδης, Κώστας Μαυρουδής, Marcel Duchamp, Μάνος Χατζιδάκις, Jorge Louis Borges, Γιάννης Χρήστου, Ἐ. Χ. Γονατᾶς, Norman Mailer, Γιῶργος Μακρῆς, Νίκος Δ. Καροῦζος, Bob Dylan, Ἀνδρέας Ἐμπειρίκος, Raymond Chandler, Henry Miller, Charles Bukowski, Στρατὴς Τσίρκας, Thomas Pynchon, Χρῆστος Βακαλόπουλος, Εὐγένιος Ἀρανίτσης, Θάνος Σταθόπουλος, Peter Handke, Truman Capote, Νίκος Ἐγγονόπουλος, Malcolm Lowry, Roberto Bolaño, Μάρκος Βαμβακάρης, Ἄκης Πάνου, Georges Simenon, Κώστας Ταχτσής, Julio Cortazar, Ἀχιλλέας Κυριακίδης, Κώστας Μαυρουδής, Marcel Duchamp, Μάνος Χατζιδάκις, Jorge Louis Borges, Γιάννης Χρήστου, Ἐ. Χ. Γονατᾶς, Norman Mailer, Γιῶργος Μακρῆς, Νίκος Δ. Καροῦζος, Bob Dylan, Ἀνδρέας Ἐμπειρίκος, Raymond Chandler, Henry Miller, Charles Bukowski, Στρατὴς Τσίρκας, Thomas Pynchon, Χρῆστος Βακαλόπουλος, Εὐγένιος Ἀρανίτσης, Θάνος Σταθόπουλος, Peter Handke, Truman Capote, Νίκος Ἐγγονόπουλος, Malcolm Lowry, Roberto Bolaño, Μάρκος Βαμβακάρης, Ἄκης Πάνου, Georges Simenon, Κώστας Ταχτσής, Julio Cortazar, Ἀχιλλέας Κυριακίδης, Κώστας Μαυρουδής, Marcel Duchamp, Μάνος Χατζιδάκις, Jorge Louis Borges, Γιάννης Χρήστου, Ἐ. Χ. Γονατᾶς, Norman Mailer, Γιῶργος Μακρῆς, Νίκος Δ. Καροῦζος, Bob Dylan, Ἀνδρέας Ἐμπειρίκος, Raymond Chandler, Henry Miller, Charles Bukowski, Στρατὴς Τσίρκας, Thomas Pynchon, Χρῆστος Βακαλόπουλος, Εὐγένιος Ἀρανίτσης, Θάνος Σταθόπουλος, Peter Handke, Truman Capote, Νίκος Ἐγγονόπουλος, Malcolm Lowry, Roberto Bolaño, Μάρκος Βαμβακάρης, Ἄκης Πάνου, Georges Simenon, Κώστας Ταχτσής, Julio Cortazar, Ἀχιλλέας Κυριακίδης, Κώστας Μαυρουδής, Marcel Duchamp, Μάνος Χατζιδάκις, Jorge Louis Borges, Γιάννης Χρήστου, Ἐ. Χ. Γονατᾶς, Norman Mailer, Γιῶργος Μακρῆς, Νίκος Δ. Καροῦζος, Bob Dylan, Ἀνδρέας Ἐμπειρίκος, Raymond Chandler, Henry Miller, Charles Bukowski, Στρατὴς Τσίρκας, Thomas Pynchon, Χρῆστος Βακαλόπουλος, Εὐγένιος Ἀρανίτσης, Θάνος Σταθόπουλος, Peter Handke, Truman Capote, Νίκος Ἐγγονόπουλος, Malcolm Lowry, Roberto Bolaño, Μάρκος Βαμβακάρης, Ἄκης Πάνου, Georges Simenon, Κώστας Ταχτσής, Julio Cortazar, Ἀχιλλέας Κυριακίδης, Κώστας Μαυρουδής, Marcel Duchamp [Βρίσκουμε, εν είδει τιμωρίας αλλά και υπενθυμίσεως καταγωγικών περιοχών και συνομιλητών, γραμμένο τούτο το κατεβατό, με πολυτονικό, στο Τετράδιο Εργασίας #4 του Συγγραφέα του Μυθιστορήματος].
Track #319 / Τι σημαίνει «αγαπώ κάποιον»; Σημαίνει ότι τον συλλαμβάνεις πάντα μέσα στη μάζα, ότι τον βγάζεις από την έστω περιορισμένη ομάδα στην οποία ανήκει, είτε μέσω της οικογένειάς του είτε μέσω κάποιου άλλου πράγματος. Κι έπειτα, ότι ψάχνεις τις δικές του αγέλες, τις πολλαπλότητες που κλείνει μέσα του, και που είναι ίσως άλλης φύσεως ότι τις ενώνεις με τις δικές σου, ότι τις κάνεις να διαπερνούν τις δικές σου, να διαπερνούν τις δικές του. Ουράνια παντρολογήματα, πολλαπλότητες πολλαπλοτήτων [Gilles Deleuze & Félix Guattari]
Track #320 / Όλον εκείνο τον Φεβρουάριο του έτους 2024,ανάμεσα σε συστηματικές αναγνώσεις ποιημάτων, συστηματικές οινοποσίες και κραιπάλες, συστηματικές επισκέψεις σε αίθουσες τέχνης και βιβλιοπωλεία, συστηματικές περιπλανήσεις στα αρχιπέλαγα της Κυψέλης, συστηματικές συνομιλίες σχετικά με το νόημα της τέχνης, με τον Νίκο Γαβριήλ Πεντζίκη και την εκ νέου ανακάλυψη της άδολης αγάπης, η μεταμοντέρνα Βεατρίκη και ο Συγγραφέας του Μυθιστορήματος προέβαιναν σε συστηματικές ακροάσεις του άλμπουμ Skinty Fia (το οποίο είχε δωρίσει η πρώτη στον δεύτερο).
Track #321 / System in our hearts, you only had it before / You only open the window, never open up the door / And I love you, I love you, told you I do [στίχοι καθοριστικοί από το ένατο track του τρίτου άλμπουμ Skinty Fia των Fontaines D.C., το οποίο κυκλοφόρησε δώδεκα ημέρες μετά τα εξηκοστά δεύτερα γενέθλια του Συγγραφέα του Μυθιστορήματος, ήτοι στις 22 Απριλίου του σωτηρίου έτους 2022].
Track #322 / Κι έγραφαν κι έγραφαν κι έγραφαν, παντού και με τις ώρες έγραφαν· με το χάραμα έγραφαν και με το σούρουπο έγραφαν· στο μπαλκονάκι έγραφαν και στο Κυψελάκι έγραφαν· έγραφαν στου Τσώλη το τσαρδί, έγραφαν στη Μυρτιά, στου Κάπτεν το κονάκι, και σ’ ένα καταγώγιο στον Πειραιά· στον οίνο αίνους έγραφαν, δοκίμια για την Carson· μες στη νηφάλιο μέθη έγραφαν, κι άλλοτε γλυκά σταφιδιασμένοι· ακούγοντας Dylan έγραφαν, στη σιωπή άλλοτε τυλιγμένοι· για ν’ ανασαίνουν βαθύτερα έγραφαν, έγραφαν αφιονισμένοι· στον Marx ομνύοντας έγραφαν, κεράκι στον Έγελο ανάβοντας.
Track #323 / “Yes, for all of us in the Shakespeare Squadron, writing is just that: not an escape from reality, but an attempt to change reality.” / William S. Burroughs
Track #324 / Εἰ δ᾽ ἐστὶν ἡ εὐδαιμονία κατ’ ἀρετὴν ἐνέργεια, εὔλογον κατὰ τὴν κρατίστην· αὕτη δ’ ἂν εἴη τοῦ ἀρίστου.
Track #325 / Κι έσμιγαν κι έσμιγαν κι έσμιγαν, ω πώς έσμιγαν, βράδυ και μεσημέρι και πρωί, με αιθρία και με μπουμπουνητά και με καταιγίδες και με καλοκαιρία, τσίτσιδοι θεόγυμνοι άλλοτε κι άλλοτε με τα ρούχα όλα και με τις κάλτσες, ενδίδοντας σ’ ένα πάθος σαρκικό μα ευλογημένο από την άδολη αγάπη, πότε πένητες και πότε προσφάτως πληρωμένοι, πάντα πολυαγαπημένοι· κι ήταν τότε το σύμπαν όλο του έρωτός η παρτιτούρα, και η Πλάσις χαμογελούσε.
