Ξεκίνησα πολύ νέος με την ποίηση. 14 χρόνων έγραψα ένα ποιητικό θεατρικό πρωτόλειο με θέμα τον Πλήθωνα στον Μυστρά! Πέρασαν κάποια χρόνια, αρκετά θα έλεγα. Ήρθαν τα φοιτητικά, στο Παρίσι, διάβαζα μανιωδώς όλων των ειδών τα έργα: μυθιστορήματα, νουβέλες, δοκίμια φιλοσοφικά και βέβαια θέατρο. Στην ταινιοθήκη της Γαλλίας παρακολούθησα ταινίες μεγάλων δημιουργών της 7ης Τέχνης: Μπέργκμαν, Φελίνι, Βισκόντι, Παζολίνι, Όρσον Ουέλλς… Πανδαισία!
Παρακολούθησα και γνώρισα από κοντά σκηνοθέτες θεάτρου, όπως τους: Βιτέζ, Ρονκόνι, Σερώ. Στο Σπολέτο, σταλμένος από τη φίλη δασκάλα μου Λιλά ντε Νόμπιλι, παρακολούθησα ανέβασμα όπερας από τον Μενότι.
Οι συγγραφείς στο θέατρο μού ασκούσαν μια γοητεία ιδιαίτερη, αλλά και ένα δέος. Ο Μπρεχτ με τη Μάνα Κουράγιο. Ο Τεννεσσή Ουίλλιαμς, με τις απίθανες ατμόσφαιρες. Ο Στρίντμπεργκ, προάγγελος του Μπέργκμαν. Ο Σαρτρ με το πολιτικό-υπαρξιακό θέατρο. Αγάπησα έτσι τον 20ό αιώνα. Αιώνας σύντομος και ανατρεπτικός.
Άκουσα Μουσική, τη δύσκολη και στριφνή, της Βιέννης του Μεταπολέμου. Είδα ανεπανάληπτες εκθέσεις ζωγραφικής μεγάλων μαιτρ. Το Παρίσι ήταν ένα μεγάλο σχολείο. Και η Εθνική Βιβλιοθήκη, ως φοιτητής, αποκούμπι, όαση για μόρφωση.
Όσο ήμουν στην σχολή των σημειολόγων (École des hautes études) με καθηγητές τους Ελληνιστές: Βιντάλ Νακέ και Βερνάν, μελέτησα μαζί τους αποσπάσματα αρχαίων τραγικών… Είχε προηγηθεί όμως η γνωριμία μου με τον αείμνηστο δάσκαλο μου, φιλόλογο Νίκο Χουρμουζιάδη, ο οποίος μου γνώρισε το αρχαίο θέατρο στη ηλικία των 17 ετών.
Έγινα γνωστός με τις πρώτες ποιητικές ταινίες μου Περιπλάνηση και Ρόζα. Πολύ νέος, ύστερα, επέστρεψα στο Παρίσι και αργότερα στη Νέα Υόρκη, όπου παρακολούθησα στο Άκτορς Στούντιο Διδασκαλία θεάτρου. Είχε ξεκινήσει μια νέα εποχή. Οι γίγαντες είχαν πεθάνει, άλλοι είχαν αποτραβηχτεί.
Επέστρεψα στη Ελλάδα με σκοπό να επικεντρωθώ στο γράψιμο θεάτρου. Ήταν το 1994 όταν παρουσίασα τη Χρυσόμυγα στο «Ιλίσια Στούντιο» με τους Όλια Λαζαρίδου και Μιχαήλ Μαρμαρινό. Έκτοτε έγραψα αλλά 19 έργα.
Συνηθίζω να σκηνοθετώ τα έργα μου. Ενδιαφέρουσες όμως αναθέσεις σε έργα μου ήταν με σκηνοθέτες όπως οι: Δημήτρης Λάλος (Νιζίνσκι, η Προφητεία της Φωτιάς, ελεύθερη απόδοση), Δήμος Αβδελιώδης (Τουλούζ Λωτρέκ, η φαντασία της αμαρτίας) και Νίκος Χατζηπαπάς (Ευριπίδης Μαινόμενος).
