Το πρώτο παιχνίδι
Ένας αρκούδος, νομίζω, δεν θυμάμαι καλά. Θυμάμαι, όμως, ένα παιχνίδι με κάρτες όπου σχημάτιζες διαφορετικές όψεις μιας πόλης. Μου το είχε χαρίσει ο πατέρας μου ενώ ήμουν άρρωστη και κλεισμένη για μέρες στο σπίτι. Είχα νιώσει μεγάλη χαρά μ’ αυτό το απρόσμενο δώρο.
Το πρώτο ψέμα
Ότι έφαγα το φαγητό μου. Το είχα δώσει στο σκύλο να το φάει.
Το πρώτο παραμύθι
Το χαριτωμένο λιονταράκι από τις εκδόσεις Χρυσή Πέννα, δωρισμένο για την πρώτη μου γιορτή σε μένα και στη συνονόματη γιαγιά μου για να το διαβάζουμε μαζί.
Η πρώτη μέρα στο σχολείο
Προνήπιο στη σχολή Χιλλ. Έτρεχα πίσω από ένα πολύ όμορφο και δυναμικό κοριτσάκι που έγινε το είδωλο όλων μας για το υπόλοιπο δημοτικό, τη Ζέτα. Τα κορίτσια αμφιταλαντευόμασταν ανάμεσα στη λατρεία και τη ζήλεια. Για τα αγόρια ήταν πιο απλά τα πράγματα. Απλώς τη λάτρευαν.
Η πρώτη φωτογραφία
Εκ των πραγμάτων στο μαιευτήριο Αθηνών. Με είχαν ονομάσει το νεογέννητο με το στοχαστικό βλέμμα.
Το πρώτο βιβλίο που διάβασα
Ο Σπερμούλης και η Αυγούλα. Μου προκαλούσε ανεξήγητη περιέργεια και δέος ταυτόχρονα.
Η πρώτη τιμωρία
Να μη φάω τίποτε άλλο αν δεν φάω το φαγητό μου.
Το πρώτο κατοικίδιο
Ο Αύγουστος. Ένα γλυκό μποξεράκι που πέθανε δυο χρόνια αργότερα από μια αρρώστια που σημάδευε το δέρμα του με πληγές και μου απαγορευόταν να τον πλησιάζω. Θυμάμαι ακόμα το παράπονο στο βλέμμα του.
Η πρώτη απογοήτευση
Όταν δεν μου πήραν στολή νεράιδας και μου φόρεσαν στολή σπανιόλου. Ήμουν το μόνο κορίτσι ντυμένο αγορίστικα στο πάρτι.
Ο πρώτος έρωτας
Ο Κωστής. Συμμαθητής στην στ’ δημοτικού. Τα είχαμε «φτιάξει», αλλά στην πραγματικότητα πιο πολύ διασκεδάζαμε κάνοντας σκανταλιές στο σπίτι και παίζοντας. Θυμάμαι ότι γελούσαμε πάρα πολύ μαζί.
Το πρώτο βιβλίο που έγραψα
Ένας πλανήτης στο πλυντήριο. Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Δελφίνι και στη συνέχεια επανεκδόθηκε από τις εκδόσεις Πατάκη.
Η πρώτη φορά που κατάλαβα ότι κάτι πρέπει ν’ αλλάξει στην παιδική / εφηβική λογοτεχνία
Κάπου στη δεκαετία του ’90, όταν μου έδωσαν να διαβάσω και να πω τη γνώμη μου για ένα γαλλικό μυθιστόρημα, το La couette της Camille Todd και ο εκδότης δεν πείσθηκε τελικά να το εκδώσει. Απογοητεύτηκα πολύ, το είχα λατρέψει και είχα θεωρήσει πολύ οπισθοδρομική αυτή την απόφαση. Το ψάχνω σήμερα, γιατί θα ήθελα πολύ να το ξαναδιαβάσω.