Το πρώτο παιχνίδι
Αυτό που θυμάμαι ως πιο αγαπημένο είναι ένα μικρό ποδήλατο με βοηθητικές ρόδες. Έκανα βόλτες στην αυλή μέχρι να σκοτεινιάσει.
Το πρώτο ψέμα
«Όχι, μαμά! Δεν πέταξα τις φακές στον νεροχύτη…».
Το πρώτο παραμύθι
Η Χιονάτη! Λάτρευα τους εφτά νάνους!
Η πρώτη μέρα στο σχολείο
Την περίμενα με απίστευτη λαχτάρα! Ζήλευα που ο μεγαλύτερος αδερφός μου έφευγε κάθε πρωί για το σχολείο. Ήθελα κι εγώ!
Η πρώτη φωτογραφία
Στο καρότσι με μαλλιά όρθια σαν αγκάθια σκαντζόχοιρου. Έτσι με φώναζε ο μπαμπάς μου όταν ήμουν μικρή: Σκαντζόχοιρο!
Το πρώτο βιβλίο που διάβασα
Μικρός Νικόλας. Αγάπη παντοτινή!
Η πρώτη τιμωρία
Να καθίσω στο τραπέζι, ενώ όλοι είχαν σηκωθεί, μέχρι να τελειώσω το φαγητό μου. Ήταν κρέας και το μάσαγα με τις ώρες σαν τσίχλα… Δεν μπορούσα να το καταπιώ με τίποτα. Ευτυχώς, με λυπήθηκε ο μπαμπάς μου που έκλαιγα, ήρθε και το έφαγε εκείνος.
Το πρώτο κατοικίδιο
Δεν μου έπαιρναν οι γονείς μου. Μεγάλος καημός…
Η πρώτη απογοήτευση
Δεν υπάρχει ο Άγιος Βασίλης… Δεν υπάρχουν τα Στρουμφάκια… Σ’ ένα απόγευμα και οι δυο αποκαλύψεις από μια ξαδέρφη, που έπαψε να είναι αγαπημένη.
Ο πρώτος έρωτας
Ο Νίκος και ο Γεράσιμος. Αγαπούσα δύο!
Το πρώτο βιβλίο που έγραψα
Η Μελίνα ντετέκτιβ, Εκδ. Μεταίχμιο, εικόνες Ναταλία Καπατσούλια. Μια ηρωίδα που είναι σε μεγάλο βαθμό ίδια με τη μικρή Ιωάννα.
Η πρώτη φορά που κατάλαβα ότι κάτι πρέπει ν’ αλλάξει στην παιδική / εφηβική λογοτεχνία
Όταν άρχισαν να μου αρέσουν περισσότερο τα μεταφρασμένα βιβλία από τα ελληνικά.