Το πρώτο παιχνίδι
Κοπανούσα το πιάνο της μαμάς μου ανελέητα και από πολύ μικρή. Και δεν είχε μόνο ένα… Μεγαλύτερο παιχνίδι, δεν βρήκα ποτέ.
Το πρώτο ψέμα
Δεν θυμάμαι το πρώτο ψέμα ως παιδί αλλά ως έφηβη. Είχα αλλάξει τους δείκτες του ρολογιού, γύρισα πολύ αργότερα στο σπίτι και έδειξα το καντράν αθώα περιστερά. Πού να ήξερα τότε ότι αυτά οι γονείς μας τα έκαναν πριν από εμάς…
Το πρώτο παραμύθι
Θυμάμαι τον παππού μου τον Γιώργο να μου λέει τον «Παπουτσωμένο Γάτο» ξανά και ξανά και πάλι. Ήταν σπουδαίος αφηγητής.
Η πρώτη μέρα στο σχολείο
Δεν τη θυμάμαι καθόλου. Πήγα λίγες μέρες στο δημόσιο της γειτονιάς και μετά άλλαξα σε ιδιωτικό, οπότε θυμάμαι την εντύπωση του μεγάλου σχολικού, της μεγάλης διαδρομής και των μεγάλων χώρων.
Η πρώτη φωτογραφία
Η πρώτη φωτογραφία, που θυμάμαι δηλαδή ότι με έβγαζαν, ήταν στο χωριό μου στην Κρήτη. Εγώ με ροζ ζιπ κιλότ πάνω στον Μάκη –ο Μάκης ήταν το γαϊδουράκι του θείου μου– να τρέμω μη σταματήσουν να με κρατάνε και πέσω.
Το πρώτο βιβλίο που διάβασα
Μπορεί να ήταν Η κούκλα που ήθελε να αποκτήσει ένα μωρό του Ινκιόφ. Μπορεί και όχι. Αυτό όμως θυμάμαι να αγαπώ.
Η πρώτη τιμωρία
Δεν υπήρχαν τιμωρίες τύπου θα μείνεις στο δωμάτιό σου, δεν θα φας παγωτό, δεν θα έρθει η τάδε φίλη στο σπίτι. Τη φορά πάντως που έσπασα την τηλεόραση, δεν με πήγαν εκείνη τη μέρα στη θάλασσα. Για Ιούλιο, ήταν σκληρό.
Το πρώτο κατοικίδιο
Ένα κουνελάκι. Θυμάμαι να το παίρνω αγκαλίτσα στο κρεβάτι, να κρύβεται πίσω από το ψυγείο και να τρέμω μη μασουλήσει τα καλώδια και φυσικά την τελευταία φορά που το είδα. Το πήγαμε «βόλτα» στης γιαγιάς που είχε άπλα να τρέξει. Έτσι μου είχαν πει. Τρεχάλα στην τρεχάλα το χάσαμε. Κάποια από τις επόμενες μέρες, η γιαγιά μαγείρεψε στιφάδο.
Η πρώτη απογοήτευση
Όταν μου είπαν ότι δεν μπορώ άλλο να κοιμάμαι με τη μαμά μου. Είχε ανοίξει λέει μια τρύπα στον τοίχο και με έβλεπε. Ψέματα. Κάθε νύχτα την έψαχνα.
Ο πρώτος έρωτας
Από την Α΄ μέχρι τη Γ΄ Δημοτικού σκεφτόμουν τον συμμαθητή μου τον Παύλο. Δεν μπορώ να πω το ίδιο και για εκείνον.
Το πρώτο βιβλίο που έγραψα
Το πρώτο παιδικό βιβλίο που έγραψα ήταν Η ερωτευμένη μπόσα νόβα. Το πρώτο όμως που κυκλοφόρησε Η κόκκινη πινέζα. Και τα δύο από τις εκδ. Ιπτάμενο Κάστρο. Η πρώτη συλλογή διηγημάτων μου με τίτλο Αλτσχάιμερ Trance ήταν και το ντεμπούτο μου στον χώρο της λογοτεχνίας ενηλίκων.
Η πρώτη φορά που κατάλαβα ότι κάτι πρέπει ν’ αλλάξει στην παιδική / εφηβική λογοτεχνία
Η πρώτη φρίκη έρχεται με τα κλασικά παραμύθια. Πριγκίπισσες που παντρεύονται τον άλλον επειδή τον είδαν μια φορά και κάτι έγινε, μητριές υποχρεωτικά κακές, πρωταγωνίστριες ξανθιές, λεπτές με γιγάντιες βλεφαρίδες. Και όλες λευκές.