Τhe Sound of Metal
2019
Σκηνοθεσία: Nτάριους Μέρντερ
Ηθοποιοί: Ριζ Άχμεντ, Ολίβια Κουκ, Πολ Ράτσι
Η κωφότητα δεν είναι αναπηρία
ούτε η τυφλότητα
τίποτα δεν είναι αναπηρία
όσο ζεις
κι όποιος λέει το αντίθετο
δεν έχει πιει το μέταλλο
της γνώσης
που τρέχει άφθονο από την πηγή
της σιωπής.
⸙⸙⸙
Tο Γεράκι της Μάλτας
(Τhe Maltese Falcon)
1941
Σκηνοθεσία: Τζον Χιούστον
Ηθοποιοί: Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, Μέρι Άστορ, Πίτερ Λόρε
Σπάνια ταινίες που έχουν γίνει από βιβλία με συγκινούν. Θεωρώ τα βιβλία καλύτερα. Υπάρχουν βέβαια οι εξαιρέσεις. Όπως η Αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι. Το Γεράκι της Μάλτας από τον Χιούστον. Μένει πιστός στο βιβλίο του Ντάσιελ Χάμετ και έχει μια βαθύτητα και μια τρύπα απ’ την οποία κοιτάς το βιβλίο με παράφορη περιέργεια.
⸙⸙⸙
Οι φυγάδες του Μιζούρι
(The Missouri Breaks)
1976
Σκηνοθεσία: Άρθουρ Πεν
Ηθοποιοί: Μάρλον Μπράντο, Τζακ Νίκολσον
Τα ευρήματα-«ψέματα», εκτός σεναρίου, που έχει το θάρρος (ή θράσος) να χρησιμοποιεί ο Μάρλον Μπράντο γελοιοποιώντας τον εαυτό του, κάνοντάς τον έτσι πιο πιστευτό, αξέχαστο και γοητευτικό, παρασύροντας και τον άλλον δυνατό, τον Τζακ Νίκολσον, πάντοτε είναι ένα μάθημα τέχνης και ζωής, και δίχως να το καταλάβεις για λίγο –όσο σε παίρνει– τον μιμείσαι.
⸙⸙⸙
Φιτζκαράλντο, ο ταξιδιώτης του Αμαζονίου
(Fitzcarraldo)
1982
Σκηνοθεσία: Βέρνερ Χέρτζογκ
Ηθοποιοί: Κλάους Κίνσκι, Κλαούντια Καρντινάλε
Το πείσμα ενός ανθρώπου
η κάψα του ξέξασπρου
του άσπρου του μετώπου.
Στον Αμαζόνιο όπερα;
Θεέ μου, μη χειρότερα
ή μήπως μη καλύτερα;
⸙⸙⸙
Νebraska
2013
Σκηνοθεσία: Αλεξάντερ Πέιν
Ηθοποιοί: Μπρους Ντερν, Τζουν Σκουίμπ
Ασπρόμαυρα σύννεφα στον ουρανό
άνοιξε της ψυχή σου τον κρουνό
ν’ ακουστούν οι αληθινές λέξεις
και να διαλέξεις
αν θα γελάσεις
ή θα κλάψεις
επειδή ο ουρανός
είναι πολύ μεγάλος
και τόσο δα μικρούλης
–όπως κι η ζωή–
και ο χρόνος ύπουλος
σιωπηλός ψεύτης
και της εικόνας σου
αόρατος κλέφτης.
Μια μακρινή βόλτα με τον πατέρα, όσο ξεκομμένοι κι αν είστε, είναι πάντοτε μια εμπειρία. Σου λέει πράγματα που νόμιζε κρυφά, του λες αυτά που θεωρούσες μυστικά. Στην ουσία κοιτάζεις το πρόσωπό σου σ’ ένα ήρεμο νερό, σ’ έναν καθρέφτη.
⸙⸙⸙
Ταξίδι στην άγρια φύση
(Into the Wild)
2002
Σκηνοθεσία: Σον Πεν
Ηθοποιοί: Εμίλ Χιρς, Κρίστεν Στιούαρτ
Στην άκρη του γκρεμού
λιγωμένος απ’ το γιασεμί του νου
συντροφιά μόνο με το χιόνι
και μια μοναξιά
που όσο πάει και παγώνει
μέσα στο ακίνητο λεωφορείο
το ανθρώπινο άντεξες το κρύο
και το τραύμα
πριν γίνει το δικό σου θαύμα
που μου έδειξες:
η ψυχή μας γελάει κρυφά
με την απέναντί μας δυστυχία,
ψυχή μου.
Τον άνθρωπο προσκύνησα
μα τη φύση την αγάπησα πολύ.
⸙⸙⸙
Η έβδομη σφραγίδα
(Det sjunde inseglet)
1957
Σκηνοθεσία: Ίνγκμαρ Μπέργκμαν
Ηθοποιοί: Μαξ Φον Σίντοφ, Μπίμπι Άντερσον, Μπενγκτ Έκεροτ
Μόνο οι νεραϊδοπαρμένοι κοιτάζουν τα σύννεφα ν’ αλλάζουν σχήμα, βλέπουν ξύπνιοι όνειρα –δηλαδή οράματα. Αν είσαι ιππότης θα τα δεις όλα. Τις τάχα μάγισσες να τις καίνε στην πυρά. Θα παίξεις σκάκι με τον θάνατο (το σκάκι πάντα το βαριόμουν –μπορεί λάθος μου μεγάλο). Δεν μπορείς ν’ αποφύγεις τη μοίρα σου σκαρφαλώνοντας σ’ ένα κλαδί. Υπάρχει και αυτός ο κινηματογράφος, όπως αυτός του Μπέργκμαν. Και ευτυχώς που υπάρχει! Δεν θα μιλήσω άλλο –είναι ασέβεια. Η σκηνή του τέλους, μόνο, που μου έχει καρφωθεί: ο Χάρος χέρι-χέρι να τους σέρνει όλους εκτός από τον νεραϊδοπαρμένο και την οικογένειά του, και τα μάτια της γυναίκας του ιππότη, για μια στιγμή, ήταν ο θάνατος –ή εμένα έτσι μου φάνηκε;
