Έχουμε το χάρισμα
Στη διχόνοια
Το εθνικό ζήτημα
Έχει γίνει μπίζνα
Μια ολόκληρη γενιά ποιητών
Δεν θα είχε τίποτα να γράψει
Εάν [αυτό] δεν υπήρχε
Και μια άλλη, ακολουθεί
–εκστασιασμένη–
Για να πάρει τα εύσημα
Αν ταχτάριζα
Στα πόδια μου
Το χαϊδεμένο τους
–πιστή στο χρέος, των προγόνων μου–
Αν οικειοποιούμουν
Ξεδιάντροπα
Το τραύμα
Τους βιασμούς
Την περίκλειστη πόλη και τα κυκλάμινα
ω , τ α κ υ κ λ ά μ ι ν α!
Η Χώρα μου
Θα με αγαπούσε
Και οι ποιητές της
Θα βαρούσαν παλαμάκια
Αλλά αυτό το σκηνικό
Είναι δικό μου
❧
Κι ούτε για μια στιγμή
Οι παλμοί τους
Χτυπούν για τούτο τον τόπο
Ταχύτερα από τους δικούς μου
❧
Θέλω να φτιάξω έναν χάρτη
Δίχως τσάκιση στην καρδιά
❧
Μια φορά με την ειρήνη
Θα εκθέσουμε την ιστορία
