Αργυρώ Πιπίνη

Το πρώτο παιχνίδι Το παιχνίδι ήμουν εγώ, εγώ η ίδια –ένα παιχνίδι απρόβλεπτο, ευρηματικό, ένα παιχνίδι δίχως χρόνο, δίχως αρχή και τέλος, όπου μπερδευόταν η φαντασία με την πραγματικότητα. Είχε απ’ όλα: ποδηλατάδες, σκαρφαλώματα, λιόκια,

Κύλιση στην κορυφή