Εύη Στυλιανού

Γιατί εμείς σκληρά παλέψαμεσ’ απάτητα βουνάκαι κατακτήσαμε κορφές αιμάτινεςβαθιά πονέσαμε σαν σελαγίσαμε σ’ ακροθαλάσσια αθώρητασπονδή στο σώμακαι σπονδή στο χώμα. Γιατί εμείς με στίχους αναπεπταμένουςμυρίσαμε το άριστοκαι συνεχίσαμεφορέσαμε ανάποδα το πρόσωπο της ποίησηςβαφτίζοντας μια χούφτα

Κύλιση στην κορυφή