ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΗ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ
Όλη τη νύχτα το φεγγάρι περιέγραφε φρικαλεότητες,
Χωρίς να αποκρύπτει το παραμικρό από όσα συμβαίνουν,
Χωρίς να θέλει να αφήσει εκτός
Ούτε την πιο ασήμαντη λεπτομέρεια
Αλλά κυρίως, χωρίς να έχει ούτε την ελάχιστη συστολή
Για όλα όσα καρέ καρέ αφηγούνταν
Ολόκληρη τη νύχτα
Μακριά η επιφάνεια της θάλασσας κάθε λίγο και λιγάκι ανατρίχιαζε από αυτά που άκουγε και,
Αντιδρούσε αναλόγως, όπως μπορεί να φανταστεί κανείς
Ωστόσο, εμείς, μέναμε ψύχραιμοι
Γιατί στο κάτω κάτω, άνθρωποι είμαστε
Και τίποτα το ανθρώπινο δεν μας είναι ξένο, ενώ, κακά τα ψέματα,
Το καλοκαίρι προκειμένου να περάσει ευχάριστα,
Χρειάζεται καρπούζι, χρειάζεται νυχτερινά μοχίτο, ταλαιπωρία να πας και να έρθεις μέχρι την πλαζ,
Χρειάζεται αναμμένα φουλ τα air condition, αν είναι δυνατόν ακόμα και στον καμπινέ,
Χρειάζεται ειδήσεις για φωτιές και πυρκαγιές
Και προπάντων, ένα φεγγάρι, φλύαρο,
Που αντί να κάθεται ήσυχο ήσυχο στη γωνίτσα του
Να μας φωτίζει και να μας φέγγει
Αυτό, να κάθεται όλη τη νύχτα και να απαριθμεί φρικαλεότητες,
Φρικαλεότητες απίθανες, όπως αυτές που μόνο οι ερωτευμένοι, μπορούν να προκαλέσουν
Ο ένας στον άλλο.
❧
ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΕΥΡΥΓΑΣΤΟΡΟΣ
Δεν είναι εύκολο να είναι κανείς ενάρετος όταν ταυτόχρονα είναι και χοντρός.
Μιλάω εκ πείρας καθώς, η αλήθεια αυτή
Μου αποκαλύφθηκε, χωρίς να έχω την ανάγκη κάποιου Δανιήλ, ούτε του Ιωσήφ, να μου ξηγήσει τ’ όνειρο,
Φωτίστηκε ο νους μου από την αλήθεια αυτή, ενώ βυθισμένος σε σκέψεις βαθιές,
Από εκείνες που χαρακώνουν το μέτωπο και σκληραίνουν το βλέμμα,
Έτρωγα με στωική απάθεια το τρίτο πίτα κοτομπέικον (ντομάτα πατάτα σως).
Δεν είναι εύκολο να είναι κανείς ενάρετος όταν ταυτόχρονα είναι και χοντρός.
Γνωρίζω βέβαια τη φήμη που έχει βγει πως οι χοντροί είμαστε καλοί άνθρωποι,
Ωστόσο, οφείλω να ομολογήσω πως, ως τη στιγμή που γράφεται αυτό το ποίημα,
Δεν έχω κατορθώσει να την επιβεβαιώσω.
Ένας ελεύθερος κοιλιόδουλος,
Μεσήλικας, που πότε πότε ονειρεύεται την εποχή που ήταν νέος,
Που έτρωγε με άνεση λαχανοντολμάδες στις 10 η ώρα το βράδυ και έπειτα έπεφτε να κοιμηθεί
Γαλήνιος και ήσυχος, ήσυχος και γαλήνιος.
Όμως τα χρόνια πέρασαν, γρήγορα από εύσωμος κατέστη χοντρός και, το είπαμε και παραπάνω,
Όπως και να το κάνουμε, σε αυτή τη συνθήκη ευρισκόμενος,
Δεν είναι εύκολο να είναι κανείς ενάρετος.
Ώρες ώρες, προσπαθώ να καταλάβω τι θα έκανε ο Θεός αν ήταν υπέρβαρος.
❧
ENDLESS SUMMER ΚΑΙ ΚΟΥΡΑΦΕΞΑΛΑ
Στάζει τα τελευταία του ο Αύγουστος, λίγα ακόμα είναι τα ψωμιά του
Αλλά και από αυτά, εμείς, ούτε μπουκιά δεν κόψαμε, έτσι για το καλό που λένε
Ένα αντίδωρο από διακοπές για φέτος, δυο μέρες εδώ, δυο μέρες εκεί
Έστω μια εκδρομή,
Κάτι που να μας βάλει στην ίδια μοίρα –Θεός φυλάξοι!– με τύπους
Που χρησιμοποιούν εκφράσεις όπως, «φύγαμε, για να γεμίσουμε τις μπαταρίες»
Κι όταν γυρίζουν λένε «τώρα τα κεφάλια μέσα»
Όχι όμως τίποτα από αυτά, εμείς εδώ, λιωμένο παγωτό ας πούμε
Βουλιάζουμε βαρκάκια χάρτινα μέσα στη μπανιέρα
Παίρνουμε χρώμα περιμένοντας στη στάση του λεωφορείου, αλλά εντάξει
Στάζει ο Αύγουστος τα τελευταία του και λίγα είναι ακόμα τα ψωμιά του
Σύντομα κάθε κατεργάρης θα βρεθεί στον πάγκο του, θα πάψουν ω! οι ευτυχισμένες μέρες
Να περνούν μπροστά στα μάτια μας σε Instagram, σε TikTok και ποιος διάολος ξέρει σε τι άλλο
Θα αρχίσει ο βραχνάς του πόσες μέρες μένουν μέχρι τα Χριστούγεννα, ώσπου στο τέλος θα περάσουν τα Χριστούγεννα, η Πρωτοχρονιά, το Πάσχα και πάλι θα έρθει καλοκαίρι
(Θεός φυλάξοι! Πάλι τα ίδια θα έχουμε;)
Αν και για να είμαι ειλικρινής, αν και είμαι πια προχωρημένης ηλικίας, μεγάλος
Όχι δηλαδή πολύ μεγάλος, όταν λέμε μεγάλος, δεν εννοούμε μεγάλος, αλλά
Τέλος πάντων, μεγάλος
Για να είμαι λοιπόν ειλικρινής, στη φάση αυτή που βρίσκομαι, το μόνο που
Πραγματικά με απασχολεί είναι που
Πάλι θα με κοροϊδεύουν στο σχολείο, που θα είμαι ο μόνος που δεν θα μπορεί να
Γράψει έκθεση της προκοπής με θέμα
Πώς πέρασα στις διακοπές μου, φέτος το καλοκαίρι.
