Ποίηση
Ιωάννα ΓκαρόσηΣΚΑΝΤΖΟΧΟΙΡΟΣΚάθε βράδυ, μόλις σβήσουν τα φώτακαι η σιωπή θάψει τις τελευταίες σκιές,στο υπνοδωμάτιομε αγκαλιάζει ένας σκαντζόχοιρος.Με αγαπά μ’ έναν τρόποπου κρυώνει το δέρμα μου.Μου αφήνει στα χέρια φτερά.Στην κοιλιά μου φτύνει μούρα.Ανάμεσα στα πόδια
ΤΑΦΙΚΟ ΜΝΗΜΕΙΟ Σ’ ετούτη την πλαγιάπριν από εννιά αιώνεςέδωσε την τελευταία μάχη τουο ήρωας Στέρεν Αρόβαπαλ. Το γεγονόςτραγουδιέται ακόμααπό παιδιά σε σχολεία,από δελφίνια του παρακείμενου πελάγουκι από τους γύρω βράχους και τα δέντραστις ερημικές νύχτες
ΠΡΟΣΤΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΠΙΚΡΑΛΙΔΑΣ Παστερνάκ χαμογελάς κι οι οφθαλμοί μου πικρίζουνριπαία βολήστάσιμον μύρου τρελό κουδούνισμα αντιδονεί στις στοές μου Ρε ΑλέξηςΤζορντάνο ΜπρούνοΑνδρούτσος Ελένη ΠαπαδάκηΛόρκα Ρόζα ΠαρκςΣόφι και Χανς Σολ Boris Ryzhy Αττίκ Τσελάν πατέρας της Στάλως
Μετάφραση: Θέκλα Γεωργίου XII – [Χρόνος αρκετός για να σαπίσεις] Χρόνος αρκετός για να σαπίσεις·τίναξε ψηλάτη χρυσή του αίματός σου σφαίρα·ανάσα κόντρα στον αγέρα,φύσα τη φλόγα του φωτός μπρος-πίσω,δίχως να ρουφήξεις το φιλί.Η ψιλή του
Μετάφραση: Ελεάνα Ζιάκου 1. Ήταν πρωί του Μάρτη όταν έπλυνα τον νεκρό πατέρα μουμε την πάχνη του χειμώνα στα πόδια μας ακόμη· κι ακριβώς από τα πόδια του ξεκίνησα–με σαπούνι και νερό– ώσπου πήρε να
Απόδοση: Πάνος Στασινός Απ’ τη βιβλιοθήκη του έβλεπε ένα ωραίοΤοπίο, που έφριττε με τη γραμματική,Πόλεις όπου το ψεύδισμα ήταν αναγκαίοΚαι επαρχίες όπου δεν τραύλιζες εκεί. Οι ταγοί αδρανούσαν. Ω, έπρεπε να στραφείΑυτός ο ασέξουαλ λόγιος
Μετάφραση: Γιάννης Τζώρτζης ΤΟ ΔΙΧΤΥΚατά το βράδι ο άνεμος αλλάζει. Βάρκεςπου ξέμειναν στην προκυμαία βγαίνουνστην ακτή. Ένας κουλοχέρης άντραςκάθεται στην καρίνα ενός σάπιου σκαριού,παλεύει μ’ ένα σκισμένο δίχτυ.Σηκώνει το βλέμμα του. Τραβάει κάτιμε τα δόντια
ΘΑΝΟΣ με κιμωλία λευκήν άκρη-άκρην σε ωστόσον τί ευθείαν γραμμή έχων στο πεζοδρόμιον εύπλοιον πορείαν χαράξει βαδίζει υπερήφανος επάνω αυτής προσέχων μην δά σχολαστικά μάλιστα καν έν των δύο ποδών ξεφύγει πάσχων από υστέρησιν νοός
ΠΛΗΚΤΡΟΔΑΚΤΥΛΙΣΜΟΙ ΜΕ ΠΙΤΣΙΚΑΤΟΔάχτυλα ἑνδεκασύλλαβα: παγόδαχειροπιαστῶν ὀνείρων ποὺ κροτίδεςτὴ νέμονται καὶ οἱ ἀγαθὲς μερίδεςδιανέμονται μὲ λαβυρίνθων ρόδα χωρὶς τοὺς μίσχους καὶ χωρὶς τὰ σθένητῶν ἀλληγοριῶν ἢ τῶν νημάτωντὶς περιπλέξεις. Στῶν ἐννοημάτωντὰ βάθρα ἀνέρχονται καὶ ὀρχοῦνται ἐν
Απόδοση: Πάνος Στασινός ΣΟΝΕΤΟ ΑΠΟΜΟΝΩΣΕ ΤΟ «Πιέζω τον εαυτό μου να αντικρούει τον εαυτό μου, ώστε να αποφύγω να συμμορφωθώ με το δικό μου γούστο».—Μαρσέλ Ντυσάν Το σονέτο είναι ένα ορθογώνιο παραλληλόγραμμο στη σελίδα.Το μάτι