Με ένα φόρεμα πουά
Και τα γυαλιά ηλίου
Κοίταζες τη θάλασσα
Και με το πόδι πάνω-κάτω νευρικά
Λες κι ήτανε να κρατηθείς
Ενώ κουνούσε άγρια το πλοίο
Μόλις τα μαύρα σου γυαλιά
Τα έβγαλες
Μια κάλμα όλο γύρω έπεσε
Μια νηνεμία όπως Κυριακή
Που έχουν φύγει όλοι
Κι ας είχαν πέσει έξω
Τα καράβια σου
⸙⸙⸙
[Από την ενότητα «Βιοδείκτες».]
