ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΟΥΔΑ
Ό,τι κι αν με δίδαξαν για σένα
εγώ θα σ’ αγαπώ.
Αν είχα γιο θα του έδινα το όνομά σου.
Αν είχα εικονοστάσι σ’ εσένα θα έλεγα
τις μύχιες προσευχές μου.
Θα σ’ αγαπώ γιατί ατύχησες
να γεννηθείς σε ξένα μέρη.
Αν είχες γεννηθεί στον τόπο μου
θα ήσουν ήρωας τραγικός
καθρέφτης του ανθρώπου:
δι’ ελέου και φόβου θα περνούσαν
όσοι θα έβλεπαν το βάσανό σου στη σκηνή.
Θα ήσουν εσύ αυτός που μόνος του πορεύεται
μετανιωμένος και τρελός.
Θα έστηνες το ικρίωμα
στη Θήβα ή στο Άργος
και ο Χορός θα έκλαιγε
θρηνώντας τη γενιά σου.
Μα εσύ ατύχησες να γεννηθείς
εκεί που το καλό και το κακό
έχουνε σύνορο αδιάβατο.
Αν είχες γεννηθεί στον τόπο μου
θα βρίσκαμε τον τρόπο
–αιώνες πριν–
να σ’ αγκαλιάσει τρυφερά η φύση
εκείνη που πάντοτε φιλιώνει
τα ενάντια όντα.
Αν είχες γεννηθεί στον τόπο μου
–το ξέρω–
ο μύθος θα σ’ είχε ερωτευτεί
θα σ’ είχαν αγαπήσει οι ποιητές
ως σπόρο εύθραυστο
κάποιας χαμένης ευτυχίας.
❧
ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ
Πού είναι οι μαθητές;
Και πού οι φίλοι;
Στα χέρια του παγώνουν τα καρφιά
Τώρα ολομόναχος
αναλογίζεται τον βίο του
Θέλει να θυμηθεί
να σπινθηρίσει η σκέψη του
να φλογισθεί ο νους του
Μα είναι τα μάτια του κλειστά
κι αντί για μνήμες
οσμίζεται
οσμίζεται ολόγυρα
μια θάλασσα φανταστική
κι αναχωρεί
και φεύγει
δεμένος στο κατάρτι του
Στ’ αυτιά του φθάνει πια
μονάχα το τραγούδι των Σειρήνων
και η κρούση η ρυθμική του κωπηλάτη
Αναχωρεί
και φεύγει
για εκεί απ’ όπου ήρθε
απ’ τ’ άγνωστο
το φωτεινό νησί του
που λουσμένο στο κύμα
δεν φοβήθηκε ποτέ την οδύνη.
❧
ΑΝ ΕΙΧΕ ΣΩΠΑΣΕΙ
Αν ήξερε ότι τόσοι πόλεμοι
τόσοι στρατοί
στο όνομά του
θα είχε σωπάσει.
Θα είχε κλείσει τα μάτια
κάτω απ’ τον ήλιο
κι όλο το άπειρο
που τον συνέτριβε
θα το ’χε καταπιεί.
Θα ’χε φουσκώσει η σάρκα του
από τη μέσα του φωτιά
θα πόναγε
καθώς θα φλέγονταν τα στήθη του
μα θα είχε αποτρέψει
άλλες πυρές
κι άλλες φλόγες.
Καλύτερα να είχε σωπάσει
να είχε κάνει μαθητές
τις πευκοβελόνες
τους άγριους λαγούς
και τα βότσαλα.
«Και τώρα διαδώστε
την αλήθεια στα έθνη»
θα τους έλεγε
και θα ανέμιζαν περήφανα τα πεύκα
θα τρέχαν στη χλόη οι λαγοί
θα στροβιλίζονταν τα βότσαλα
αθόρυβα χορεύοντας
μέσα στους φλοίσβους και στα κύματα.
[Από την υπό έκδοση συλλογή Η χαμένη θεά.]
