Μια μέρα
Θα βρω τα κότσια: Να σε στείλω στο διάολο
Όσο εγώ ανοίγω σε φύλλα
Κι εσύ χαζεύεις το ρολόι σου
Και καθόλου δεν θα σε ντραπώ
Μια μέρα
Θα [απο]δεχτείς την ήττα σου
Δεν θα κουνάς το δάχτυλο κάθε φορά
Που τα σκατώνω
Θα με βρίσκεις χαριτωμένη
Θα παρατήσεις την ηθική στο γραφείο
Θα σκίσεις τη Συνταγή
Θα κατέβεις για λίγο από τον θρόνο σου
Και θα καθίσουμε δίπλα –ίσοι πια–
Θα με κοιτάξεις διάφανα
Έλα μωρό μου, θα πεις, μες στη γλύκα
–σχεδόν ερωτικά–
Και θα μου προσφέρεις ένα σύννεφο ζαχαρωτά
Και θα πάψεις να μου λες, είμαι μεγάλος για τέτοια
Και ίσως τότε, μόνο τότε,
Να σου μιλήσω για τα ποιήματα
Που δεν τόλμησα να γράψω
⸙⸙⸙
[Το ποίημα ανήκει στην τρίτη ποιητική συλλογή της ποιήτριας που ετοιμάζεται.]
