ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΑ
Τυφλό ποτάμι ο καιρός
Κάνει πως δεν με βλέπει
Ας λογαριάζω με χαρτί και στηθοσκόπιο
Πως μου χρωστάει από χρόνια περιττά
Χιλιάδες χρώματα.
Το χάλκινο του έρωτα
Το ανθρακί του δίκιου
Το μωβ του πένθους
Το μαβί των θαλασσών
Το μολυβένιο των νεφών
Το κίτρινο των φύλλων
Το μελανό της εποχής
Το ροζ των αισθημάτων
Το κρεμεζί των τύψεων
Το γκρι των αναμνήσεων
Το μαύρο της ελπίδας
Κι όμως βουλιάζω στα ρηχά
Λευκός κολυμβητής
Στον άσβεστο ασβέστη της βεράντας
Δεν είχα κάνει αίτηση για αναδρομικά.
Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ
Με συγχωρείτε για την καθυστέρηση.
Τόσα βιβλία μου παλιά
νυστάζουν επικίνδυνα στα ράφια
λαχταρώντας
τη μαγική βραδιά της παρουσίασης
με τους δεινούς ομιλητές
της αποθέωσής μου
ενώ το σεβαστό ακροατήριο
θα χύνει μαύρο δάκρυ.
Μα δεν σας ξέχασα
πιστοί μου θαυμαστές.
Υπόσχομαι αλησμόνηστη εκδήλωση
σε χώρο υποβλητικό
με μανουάλια αργυρά
γλαδιόλες, έγχρωμα βιτρό
τοιχογραφίες, ψαλμωδούς
λάμψεις πολυελαίων.
Στο τέλος θα μοιράζονται
βιβλία δωρεάν
και θα υπάρχει κέρασμα
στην έξοδο
αντίδωρο αντί υπογραφών
καθώς
θα με σηκώνουν τέσσερις στα χέρια
για το μνήμα.
