Ζωγραφική: Γιώργης Βραχνός

Σταύρος Σταυρόπουλος

Ένα δέντρο που καίγεται

Όλα στη ζωή είναι θάνατος
Εκτός από κάτι εξελιγμένα είδη
Οργανισμών
Όπως ας πούμε τις σαύρες
Γιατί έρπουν
Ή τις χελώνες
Γιατί μαθαίνουν να κουβαλούν
Ανέτοιμο βάρος

Υπάρχει και η θάλασσα
Με τους χιλιάδες παγωμένους νεκρούς της
Το αποσυρμένο ρήμα αγαπώ
Άκλιτο
Μεταβατικό
Άκληρο

Και οι άνθρωποι που περνούν
Ξεχασμένοι
Πάνω στη θλίψη των ημερών τους

Δεν φταίω λοιπόν εγώ
Που τελικά δεν θα μεγαλώσω
Ούτε που δεν θα προλάβουν
Να ασπρίσουν τα μαλλιά μου
Από ζωή

Είναι μάλλον πολύ αργά
Για ένα δέντρο
Που αναγκάστηκε να εμπιστευτεί τους καρπούς του

Σε αχάριστα στόματα

«Όλων των λέξεων τα σπιτικά
κατοικημένα από τα μάτια σου
Η λέξη αύριο, η λέξη ονομασία»
Κύλιση στην κορυφή