στην Χριστίνα Καραντώνη
‒ φίλην ημιαντοχής
λοιπόν τζάμπα λυσσάτε εδώ πιο τζά-
μπα πάλιν τρώγεστε ρε πέστε μιαν
οπού ν’ απίστησα πτυχήν μίαν άμα
μου πείτε θαν περιορίσω αξιακά ω-
σάν νέον τι νέο νιάνιαρον τ’ αυγόν συν
τη σαλιάρα μελάτον παραδοσιακά σε
μαθητούδι πρέπον πριν αντιδρώντας
σθεναρά στοιχεία μου αραδιάσω σάς
ξαποστείλω άπατους αμείλικτος τέ-
τοιων πνιγμών εξ ηδονοβλακείας ό-
ταν τα έπη στιχηρά δράμι στο δράμι ε-
ζύγιζα σπάνιον να ρέει χρυσάφι όταν κι ο
άυπνος των αιθερίων προσφυγών προ-
άσπισα με γλώσσα εξόχως διαπροσωπ-
ικήν λέξεων σουσούμια οπόσα μα προπαν-
τός κι ας τονισθεί εντίμως κυρίαρχος οπώς
στο ποίημα βυθίζομαι αδαμιαίος του δύτης
