Ζωγραφική: Νεκτάριος Αντωνόπουλος

Βασιλική Κοντογιάννη

Μαχαίρι

Ι.

Από το φως
που είδα
στα μάτια σου
Τότε
Πήγασε και πάλι
η επιθυμία
να ζήσω

❧

ΙΙ.

Κι αν γινόσουν ο κήπος μου;
Με μυρωδιά δεντρολίβανου
με τούφες φτέρης αρχαίας
μυθικής
αυτής που ανοίγει τις πόρτες
του άλλου κόσμου

❧

ΙΙΙ.

Ίσως πρέπει να πω
στα ποιήματα
Είστε παιδιά
που σας θέλησαν
κι οι δυο γονείς

❧

IV.

Κι όμως
με πετάς
στο κενό

Πικρές μέρες
του κενού

❧

VI.

Χτίσε
Χτίσε αλλιώτικα
Χτίσε

Κόψε το σκοινί
Αυτό που τυλίγεις
γύρω απ’ το λαιμό
Σκοινί
Διπλώνεις και σφίγγεις
κάθε μέρα

Έρχεται το ποίημα
Μαχαίρι

❧

VII.

Θέλω να φτιάξω
Κόμπο
Λέξεις
και να τις στείλω
σφιχτά δεμένες
στο μαντήλι

❧

VIΙΙ.

Αφού λοιπόν
γίνεσαι
Είσαι
σώμα
της κάθε μέρας
και το ξέρεις
όπως κι εγώ
Τι χρειάζονται
τα λόγια;

❧

IX.

Διάφανα σώματα
Ακολουθούν αισθήσεις
που κέρδισαν

Tόσο ακατάληπτα

Σε κύματα

Κύλιση στην κορυφή