Στη θέση της πανσελήνου
έφτασε να μεσουρανεί
ο κομμένος σου
μαστός
το αλεξίκακο γάλα
κοιτάζω άσιτος
εκ του λιμού αδολεσχώ
κοχλάζουν τα υγρά
στη στομαχική κοιλότητα
ένα μικρό βιολί στη ρόδα
του φορείου
επικαλύπτει
αχό και άχος
λιμοκτονώ και δε σε φτάνω
κατάρες και ανάθεμα
στη φαεσφόρο σου θηλή
σε κάθε έκταση των χειρών μου
Μόλις προχθές μονάχα
αντελήφθην
πως δεν υπήρξε ανύψωση ποτέ
τωόντι το σφάλμα είναι δικό μου
παρότι αρκετά προσεκτικός,
κάθε βράδυ που πλαγιάζω
έρχονται και
μου κλέβουν
λίγο ύψος
