Και οἱ συνεσταυρωμένοι αὐτῷ ὠνείδιζον αὐτόν.
ΜΑΡΚΟΣ, 15, 32
Ἀποκριθείς δέ ὁ ἓτερος ἐπετίμα αὐτόν λέγων: Οὐδέ φοβῇ σύ τόν Θεόν, ὃτι
ἐν τῷ αὐτῷ κρίματι εἶ; […] Μνήσθητί μου, Κύριε, ὃταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου
ΛΟΥΚΑΣ, 23, 39-42
Να μην με καλοπιάνεις, άκαρπε ληστή,
που λίγο πριν μ’ ονείδιζες
και με τον άλλον έστηνες χορό.
Και μη μου παρασταίνεις
τη φραγκοπαναγιά, θαρρώντας με αφελή.
Μάτι μυαλού δεν έχεις μήτε αυτί
στο τι θα πει ο Μάρκος για τα σένα.
Τα περί του ευγνώμονος ληστού
καθ’ ωραιογραφίαν του Λουκά,
εμένα μου θυμίζουν ευχολόγια.
Και τώρα που δεν έχεις εκλογή
θυμήθηκες να μου γυρέψεις χάρη
μαζί μου να σε πάρω.
Ε, ναι λοιπόν, έλα μαζί μου, τέρας!
