Κυριάκος Χαραλαμπίδης

Και οἱ συνεσταυρωμένοι αὐτῷ ὠνείδιζον αὐτόν.ΜΑΡΚΟΣ, 15, 32 Ἀποκριθείς δέ ὁ ἓτερος ἐπετίμα αὐτόν λέγων: Οὐδέ φοβῇ σύ τόν Θεόν, ὃτιἐν τῷ αὐτῷ κρίματι εἶ; […] Μνήσθητί μου, Κύριε, ὃταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σουΛΟΥΚΑΣ,

Θα ’ρθω μια νύχτανα χορτάσω τα χείλη σουπριν εξορύξω τα μάτια σου.Θα ’ρθω να σ’ αγκαλιάσωπριν σε πετάξω στο πνιγμένο κύμα σου.Κι αν στ’ όνειρο –μην τρέμεις– μ’ αποφεύγεις,να ξέρεις η καρδιά μου σου χαρίζειτον

Αυτό που λέει ο Ιωάννης είναι αξιοπρόσεχτο:Υιός Θεού, να γράφει με το δάκτυλοτα ορνιθοσκαλίσματά του απά στη σκόνη! Έκτοτε, φαίνεται, κανένας δεν ανέγνωσετι έγραψε, τι ήθελε να πει και το γιατί.Αν όμως έσκυβε λιγάκι με

Κι αν είμαι ο πιο μεγάλος εν ζωήΘεός, καθώς ακούω, (δεν τ’ αποκλείω),πριν αποθάνω θέλω να σας πω:Πικρό ποτήρι γεύομαι ο φτωχούληςπου έστειλα το γιο μου στο σταυρόμη λογαριάζοντας τις επιπτώσεις.Ότι σε τετρακόσια, χίλια τετρακόσια

Κύλιση στην κορυφή