Θα ’ρθω μια νύχτα
να χορτάσω τα χείλη σου
πριν εξορύξω τα μάτια σου.
Θα ’ρθω να σ’ αγκαλιάσω
πριν σε πετάξω στο πνιγμένο κύμα σου.
Κι αν στ’ όνειρο –μην τρέμεις– μ’ αποφεύγεις,
να ξέρεις η καρδιά μου σου χαρίζει
τον αλάνθαστο μύθο της.
Έλα, η κόρη του γλαυκού,
την κόκκινη μαζί να κόψουμε κορδέλα.
