Γιάννης Παλαβός

Τα γνωρίσματα του έργου του Ηλία Χ. Παπαδημητρακόπουλου που κατέστησαν την περίπτωσή του μοναδική στα μεταπολεμικά μας γράμματα έχουν επισημανθεί πολλές φορές, και μάλιστα από νωρίς. Σταχυολογώ ορισμένα τους: ο οικονομημένος λόγος, τα ανεξίθρησκα ελληνικά,

Στο γύρισμα της χρονιάς, επικοινώνησε μαζί μου η κα Kristina Svarevičiūtė, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Βίλνιους και δραστήρια νεοελληνίστρια, ζητώντας μου ένα σύντομο σημείωμα γύρω από τη συγγραφική διαδικασία και εν γένει τη δημιουργική πράξη.

Στις 27 Νοεμβρίου 2021, στο πλαίσιο της 18ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης, συμμετείχα σε μια διαδικτυακή συζήτηση με τίτλο «Πώς γράφεται ένα κακό πεζογράφημα» μαζί με τους συγγραφείς Χρήστο Αρμάντο Γκέζο, Χρήστο Κυθρεώτη, Δήμητρα Λουκά

Για τη μετάφραση, όπως και για τη συγγραφή, μιλάμε καλύτερα με μεταφορές. Ας καταβάλω, λοιπόν, κι εγώ τον οβολό μου: μεταφράζω θα πει μπαίνω νύχτα σε ξένο σπίτι· το σπίτι δεν έχει ηλεκτρικό και το

Κύλιση στην κορυφή