Μετάφραση: Κώστας Βραχνός
Ο ΗΛΙΟΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ
Να νιώθεις πως η καρδιά πασχίζει να μιλήσει στα πράγματα
ν’ ακούσει τόσα όνειρα που ’χουν γίνει παλιές σιωπές
επειδή τίποτε δεν μπορεί να φύγει δίχως να ψάξει κάποια όχθη
Το πεπρωμένο που αχρηστεύει τις βλαστήμιες
Μας προλαβαίνει
❧
ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ
Τα όνειρα έρχονται να μας πουν πως βρισκόμαστε μακριά
Μακριά είν’ η πόλη απ’ όπου αναχωρούμε
Μακριά το μέρος όπου φτάνουμε
Μακριά φτάνει ο καθένας από μας
Αυτός που μας παίρνει στην αγκαλιά του
ανασαίνει την απόσταση
την απουσία ίσκιου ανάμεσα στα βήματα
Τα όνειρα έρχονται να μας πουν πως είμαστε μακριά
❧
ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ
Ξαφνικά με το βλέμμα
γυρεύουμε έναν τρόπο να διηγηθούμε
τι κάναμε με τις ζωές μας
Χωρίς υποσχέσεις που να μας λένε για πού τραβάμε
κανείς δεν ξέρει πώς η απουσία τους επίσης μας αφάνιζε
Θυμάσαι ένα φως όλο σκόνη
που κοιμόταν στο πάτωμα
ξεχνάς τις πέτρες που πετάει ο χρόνος
όταν οι στιγμές βγαίνουν απ’ την όχθη τους
Κάτι μένει ανείπωτο
όταν μιλάμε για μας
❧
ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΓΙΑ ΣΠΙΤΙ
Κύριε δώσ’ μου μια λέξη
που να ’χει τη μορφή πλοίου
πλοίου με απέραντα πανιά
όπου να μπω για να γνωρίσω τη θάλασσα
Δώσ’ μου αυτή τη λέξη για σπίτι
για ρούχο για ερωμένη
άφησέ τη να γίνει η μοναξιά μου
η τροφή μου κι ας μην της επιζήσω
Εδώ στέκω τόσο αδειανός από μορφές
κι από σιωπή…
Όλη μου η έμπνευση μοιάζει
με τον θόρυβο δυο χεριών δεμένων
χρειάζομαι ένα πλοίο για σώμα
και τον έρωτα για θάλασσα
Άκουσέ με σ’ αυτές τις παραισθήσεις
και το άπειρο των πραγμάτων που γυρίζουν πίσω
στον τόπο τους
⸙⸙⸙
[Ο Giovanny Gómez (1979-2021), Κολομβιανός ποιητής, διοργανωτής του Φεστιβάλ Ποίησης της Περέιρα, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 42 ετών, στις 7 Αυγούστου 2021, ένα ακόμα από τα πολλά θύματα του κορονοϊού.]