1.
Το ζώδιό μου γράφει, δεν είναι ώρα για μεγάλους κυματισμούς, για αιθέρες, φτερά και πούπουλα, δεν είμαστε τα δυο μισά της νύχτας, μόνο γλώσσα.
2.
Ανάμεσα σε δύο καφέδες, ταξιδέψαμε στην Ιάβα, μου φόρεσες ωραίο μενταγιόν, ήπιαμε νερό, ήρθε βροχή, με ζωγράφισες σε ελαιώνες, και πάει λέγοντας, ανάμεσα σε δυο καφέδες.
3.
Πρωινό φως – μας ξεφυλλίζει.
4.
Αναζήτησα σημάδια. Ιδού οι γάμπες, η στάση του σώματος, οι γενναίες παλάμες. Κι έπειτα εκείνο το καλά πελεκημένο κρεβάτι – ο έρωτας. Γλώσσα μονάχα.
5.
Σήμερα η αυγή ήταν διαφορετική. Είχε αδειάσει όλη τη βαφή της στα μαλλιά μου.
6.
Όταν έρχεσαι
ολόφωτη γερνάω
μέσα στα χρόνια
7.
Και η πιο λεπτή ίνα σου έμοιαζε με καλοσχηματισμένο καϊμάκι.
8.
[..] Και αφθονούσε το φως. Και έδινε στα πάθη ανάστημα τεράστιο. Με τον δικό του τρόπο, μονομαχούσε για όλα. Ο αριστερός σου ώμος, πάντως, εγεννήθηκε εδώ. Και τον αγάπησα. Από δωμάτιο σε δωμάτιο [..]
9.
Εσύ, θα είσαι η θερινή μου κατοικία όταν επιστρέφω απ’ τα μεγάλα ταξίδια, είπες. Για να μη με καταραστεί η στεριά. Και τα μάτια σου.
10.
Και το πουλί παράκουσε κι αλλιώς επήγε κι είπε. Σε τρεις θα σ’ ανθήσω, σε δύο θα σε κόψω, σε μία θα σε κάνω μαχαίρι.
11.
Θέλω να με φυλακίσεις σε μεγατόνους φωτός, θέλω να σταθώ στο ένα πόδι και από κάτω, ω! τι ωραίος γκρεμός –
12.
Γοργά ντυθείς – και το σχοινί της μέρας κόβεται. Σ’ όλα τα μέτωπα.
13.
Γοργά αλλαχτείς – σου μπήγω το μαχαίρι στο λαιμό.
14.
Το ζώδιό μου γράφει, μελαχροινό μου πρόσωπο, τώρα κάθε φωνή χύνεται μέσα σ’ άλλη, δεν λιώνουμε στην ίδια γλώσσα. Φυσάει πρώτο πρόσωπο.
