Κωνσταντίνα Σιαχάμη
- Κείμενα
- Κωνσταντίνα Σιαχάμη
Να ξεβιδώνεις αστέρια θα πει τέρμα η ανάβαση στο θαύμα, θα πει σχέδιο κάτω απ’ τα νύχια της νύχτας Όμως εσύ έρχεσαι πάντα το ξημέρωμα. Εσύ και τα μεγάλα υψόμετρα, με όραση στη διαπασών, με
1. Το ζώδιό μου γράφει, δεν είναι ώρα για μεγάλους κυματισμούς, για αιθέρες, φτερά και πούπουλα, δεν είμαστε τα δυο μισά της νύχτας, μόνο γλώσσα. 2. Ανάμεσα σε δύο καφέδες, ταξιδέψαμε στην Ιάβα, μου φόρεσες