Συμπάθησα τον ιταλικό νεορεαλισμό, Φελίνι, Βισκόντι κ.λ.π. και αργότερα τη Νουβέλ Βάγκ, Τρυφώ, και ιδίως Ζαν-Λυκ Γκοντάρ. ❧ Θεμελιακές ταινίες στον ελληνικό κινηματογράφο μπορεί να θεωρηθούν η Στέλλα και ο Ζορμπάς του Κακογιάννη, η Μαγική Πόλη και ο Δράκος του Κούνδουρου, ο Θίασος του Αγγελόπουλου. Στον παγκόσμιο κινηματογράφο ξεχωρίζω τις ταινίες Roma του Κουαρόν και τον Ιρλανδό του Σκορτσέζε. Το Roma επειδή έχει να κάνει με μια αστική τάξη που χάθηκε χωρίς να δει ποτέ πραγματικά αυτά που συνέβαιναν γύρω της και τον Ιρλανδό επειδή δείχνει το αδιέξοδο του αμερικάνικου ονείρου. ❧ Γεωφυσικά στοιχεία της υδρογείου καθορίζουν κλιματικές ζώνες και επηρεάζουν τον χώρο, τον χρόνο και το φως. Η ιστορία, η γλώσσα και η πολιτική αφήγηση αποτελούν στοιχεία της κινηματογραφίας μου, τα οποία επιλέγω πάντα να αποτελούν βασικά στοιχεία της δραματουργίας μου. Δίνω μεγάλη σημασία στις τοπικές αφηγήσεις και ιστορίες επειδή τις θεωρώ αναπόσπαστο παράγοντα της υπόθεσης που γίνεται έναυσμα για ταινία. ❧ Ξεκίνησα από την Κτηνιατρική, στη συνέχεια ασχολήθηκα με το θέατρο στη Θεσσαλονίκη, Φ.Ο.Θ.Κ (Φοιτητικός Όμιλος Θεάτρου Κινηματογράφου), αλλά πολύ γρήγορα μεταπήδησα στον κινηματογράφο, στην Κινηματογραφική Σχολή Ευγενίας Χατζίκου στην Αθήνα. Αργότερα συνεργάστηκα με την κινηματογραφική λέσχη στη Θεσσαλονίκη μέχρι που μας διέλυσε η δικτατορία. Άρχισα να κάνω ταινίες μικρού μήκους στα τέλη της δεκαετίας του 1960 – συνολικά πέντε. ❧ Το 1973 έκανα την πρώτη μεγάλου μήκους πολιτική ταινία μου που ολοκληρώθηκε πριν την πτώση της χούντας. Πρόκειται για το Δι’ ασήμαντον αφορμήν που προβλήθηκε στο Φεστιβάλ των Καννών μαζί με τον Αγγελόπουλο. Γενικά με ενδιαφέρει ο κοινωνικός και πολιτικός κινηματογράφος και οι επιδράσεις που έχει το εκάστοτε πολιτικό γίγνεσθαι στην καθημερινή ζωή. Όλες οι ταινίες μου έχουν να κάνουν με κοινωνικά ή πολιτικά θέματα και το πώς αυτά προσλαμβάνονται και διαμορφώνουν σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό τις ανθρώπινες αντιδράσεις και σχέσεις. ❧ Η μεγαλύτερη αδυναμία προβολής της ελληνικής ταινίας είναι η χρηματοδότηση και η μετάφραση στο διεθνές κοινό. ❧ Για να υποστηριχθεί ο ελληνικός κινηματογράφος πρέπει αφενός μεν να ενισχυθούν οικονομικά οι παραγωγοί και αφετέρου να προωθηθούν οι ελληνικές ταινίες μέσα από τα διεθνή γραφεία διανομής. ❧ Είμαστε ακόμη πολύ πίσω. Πρέπει να υποστηριχθεί οικονομικά ο ελληνικός κινηματογράφος και με διεθνή παρουσία. Προς το παρόν οι εξαγώγιμες ταινίες ίσως είναι ένα ρεύμα της εποχής, το οποίο δεν ξέρουμε αν θα επιβιώσει και θα καθιερωθεί. ❧ Ίσως ακολουθεί ο Λάνθιμος. Δεν μπορώ να υποθέσω ομοιογενείς αισθητικές τάσεις, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη. Η τέχνη είναι ανεξάρτητη και ακολουθεί δικές της τάσεις. ❧ Ο κινηματογράφος είναι τέχνη και δεν μπορώ να αποδεχθώ ομοιογένειες, ίδιες πλατφόρμες, τεχνητή νοημοσύνη και άλλες τεχνικές. ❧ Ο πόλεμος του 21ου αιώνα είναι πόλεμος, όπως ήταν ο πόλεμος του 20ού ή του 19ου αιώνα. Ο κόσμος σκοτώνεται: ούτε ρεαλιστικά, ούτε μαγικά. Είναι προφανώς πιο εξελιγμένα τα συστήματα πολέμου, αλλά ο κόσμος σκοτώνεται. ❧ Υποθέτω όταν δημιουργεί ένας σκηνοθέτης είναι ένας συγκεκριμένος δημιουργός. Όταν σκέφτομαι, ετοιμάζω και γυρίζω μια ταινία, συνήθως πολιτική, επιδιώκω καταρχήν να προέρχεται από τις δικές μου ανησυχίες και να καλύπτει εμένα αρχικά και στη συνέχεια να αφορά ένα σκεπτόμενο, ενεργά κοινωνικό κοινό. ❧ Ο σκηνοθέτης εκφράζει στον κινηματογράφο ένα συγκεκριμένο θέμα ή όραμα. ❧ Υποθέτω πως στα επόμενα δέκα χρόνια θα υπάρχουν ορισμένες αλλαγές στις προβολές των ταινιών, όπως τα δέκα τελευταία χρόνια υπήρξαν αντίστοιχες αλλαγές σε σχέση με το παρελθόν. Θα ήθελα να υπάρχει πιο έντονη πολιτική ματιά στα κοινωνικά φαινόμενα της εκάστοτε εποχής – δηλαδή να αναλύονται και οι συνθήκες οι οποίες δημιουργούν την εμφάνιση των κοινωνικών φαινομένων που γίνονται ταινίες.
