018
- Κείμενα
- Παναγής Παναγιωτόπουλος
Καθώς διάβαζα τους τίτλους των ανακοινώσεων του τραπεζιού μας, ένιωθα να επιβεβαιώνεται μια ισχυρή υποψία που καλλιεργώ με τον εαυτό μου και έναν στενό ιδιωτικό κύκλο. Την υποψία ότι, κατά το δη λεγόμενο, όλοι κάνουν
Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ο Κύκλος Ποιητών διοργάνωσε, με αφορμή την Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, ημερίδα με τον σαββοπουλικής έμπνευσης τίτλο «Η τρομερή μας η λαλιά», το Σάββατο 7 Φεβρουαρίου, στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Χωρίς πομπώδεις
- Κείμενα
- Αθηνά Βογιατζόγλου
Αφοσιωμένος θιασώτης του Γιώργου Κοτζιούλα, ο συγγραφέας, μελετητής της γλώσσας και μεταφραστής Νίκος Σαραντάκος δημοσιεύει από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 στον ιστότοπό του και από το 2009 στο δημοφιλές ιστολόγιό του (https://sarantakos.wordpress.com) ποιήματα,
- Κείμενα
- Κωνσταντίνος Λερούνης
Αφορμή για τη συγγραφή των «Δώδεκα Κεφαλαίων για τον Συντηρητισμό» υπήρξε παλαιότερο αφιέρωμα του Φρέατος με τίτλο «Πέρα από τον συντηρητισμό και τον προοδευτισμό: Ποια πολιτική για το αύριο;». Την περίοδο εκείνη δεν κατέστη δυνατή
Απόδοση: Πάνος Στασινός Απ’ τη βιβλιοθήκη του έβλεπε ένα ωραίοΤοπίο, που έφριττε με τη γραμματική,Πόλεις όπου το ψεύδισμα ήταν αναγκαίοΚαι επαρχίες όπου δεν τραύλιζες εκεί. Οι ταγοί αδρανούσαν. Ω, έπρεπε να στραφείΑυτός ο ασέξουαλ λόγιος
- Ελληνικός Κινηματογράφος, Κείμενα
- Μαρία Γαβαλά
Στο Κορωπί Μεσογείων Αττικής, που είναι η γενέτειρά μου, τη δεκαετία του ʼ50, είχαμε έναν και μοναδικό κινηματογράφο. Τη «Σινε-Νίκη». Ήταν μια παλιά αποθήκη διαμορφωμένη σε κινηματογραφική αίθουσα. Η πρώτη ταινία που είδα στη ζωή
- Κείμενα
- Ηλίας Παπαγιαννόπουλος
[Κεφάλαια έκτο έως όγδοο] [Τα πέντε πρώτα κεφάλαια (μέρη 1 και 2) της παρούσας εργασίας δημοσιεύτηκαν στο τεύχος 16 του Φρέατος (Σεπτέμβριος 2025). Εκκρεμεί ένα τελευταίο μέρος που θα ολοκληρώσει το κείμενο.] [Το 2022 διοργανώθηκε
- Αβυθομέτρητοι καιροί
- Θανάσης Θ. Νιάρχος
Τετάρτη, 1 Ιουλίου 1996:Δεν ξέρω πώς έγινε και θυμήθηκα σήμερα τον ταμία, για δεκαετίες, του Θεάτρου Τέχνης, τον Χάρη. Όταν τον γνωρίσαμε στις αρχές της δεκαετίας του ’60, σαν ένα πρόσωπο σε κορνίζα, όπως διακρινόταν
Μετάφραση: Γιάννης Τζώρτζης ΤΟ ΔΙΧΤΥΚατά το βράδι ο άνεμος αλλάζει. Βάρκεςπου ξέμειναν στην προκυμαία βγαίνουνστην ακτή. Ένας κουλοχέρης άντραςκάθεται στην καρίνα ενός σάπιου σκαριού,παλεύει μ’ ένα σκισμένο δίχτυ.Σηκώνει το βλέμμα του. Τραβάει κάτιμε τα δόντια
από τους πρωτοετείς σπουδαστέςτου Ιδρύματος Τάκης Σινόπουλος Μανώλης Ζαχείλας «Γλώσσα μου, όλα σου άγια και σεπτά και καλοκαμωμένα. Μον’ τούτο δε σ’ το συγχωρνώ: τ’ ότι ʼσαι, συ, της ύπαρξής μου τεκμήριο τρανό. Μα κι έτσι, ας είναι. Βάσανο