018

Μάριος Μπέγζος, Νεορθόδοξοι. Ο συντηρητισμός της Ορθοδοξίας, Λειμών, Αθήνα 2026. Το βιβλίο επιχειρεί μία κριτική στη λεγόμενη «θεολογία του 1960», την οποία αποκαλεί με το σημαίνον «Νεορθόδοξοι», που ήταν αρχικώς στη δεκαετία του 1980 κακόσημο,

Όταν αποχαιρέτησα τους φίλους Σ’ αυτή τη γη ξεχάστηκεν η μέρα Κι οι νύχτες εναλλάσσονται με νύχτες […] Ξεχείλισαν οι περιπέτειες οι ιδιωτικές Το άψογο πρόσωπο της ιστορίας θολώνει Μεγάλωσα με αυτούς τους στίχους[1]. Δεν

Στο πίσω μέρος της φωτογραφίας υπάρχει η αφιέρωση: «Η θεά είναι θνητή»την είδα να περιδιαβαίνει στο πάρκο Giardini Indro Montanelliστις ρίζες του πλάτανου, η φωτογραφία είναι ένα νεαρό κορίτσι – στη μέση ενός μακρύτατου κυματοθραύστη

«Το κορίτσι τρέχει. Το σκυλάκι τρέχει πίσω της. Φύγε Κρις, του λέει το κορίτσι, Πήγαινε πίσω. Θέλει να κρυφτεί αλλά δεν προφταίνει. Μένει με την πλάτη κολλημένη σε μια όρθια ταφόπλακα. Σφίγγει πάνω στο στήθος

«Τη νύχτα είδα τη μάνα μου, στην πόρτα λυπημένη. Ήτανε λέει του Χριστού…» Θόδωρος Αγγελόπουλος Ήτανε σε τόπο χιονισμένο και είχαμε ξεχάσει τα εισιτήρια της επιστροφής. Μπήκε ο Ρόμπερτ σε κάτασπρο καθεδρικό ναό και χάθηκε

Η πόλη έχει γεμίσει ζευγάρια. Ζευγάρια που ψωνίζουν μαζί, που επιβαίνουν από κοινού σε δίκυκλα, που τσακώνονται στα καφέ συγκρατημένα, που φορούν ασορτί μπουφάν ή ρούχα, που πάνε βόλτα το μωρό τους στο Πεδίον του

Η συζήτηση γύρω από την εικόνα της σύγχρονης –ή, αν θέλουμε, της τρέχουσας– ποίησης στην Ελλάδα συχνά διατυπώνεται με όρους πληθωρισμού: πληθώρα φωνών, πληθώρα εκδόσεων, πληθώρα αισθητικών προτάσεων. Ωστόσο, αυτή η ποικιλία, όσο γοητευτική κι

(Μέρος 2ο – Το περιβόλι του τρελλού) Το Περιβόλι του Τρελλού (1969) εμφανίζεται στην ελληνική μουσική σκηνή σε μια εποχή που η χώρα βρίσκεται… στον «γύψο»! Παρόλα αυτά ο δίσκος φαίνεται να κινείται πέρα από

Ήθελα να πάω να σπουδάσω, ήμουν τυχερός και είχα αυτή τη δυνατότητα. Δεν ήταν ακαδημαϊκής φύσης η επιθυμία μου, δεν είχα κάτι που ήθελα να σπουδάσω, ήθελα να ζήσω τη ζωή του φοιτητή όπως την

Η πρώτη ταινία που με απασχόλησε ως κατασκευή ήταν το μιούζικαλ Τραγουδώντας στη βροχή των Gene Kelly και Stanley Donen. Την είχα δει όταν ήμουν 7 χρονών και εκτός που με είχε μαγέψει ο χορός,

Κύλιση στην κορυφή