018

Με αφορμή την επέτειο των εκατό χρόνων από τη γέννηση και των είκοσι χρόνων από τον θάνατο του Μανόλη Αναγνωστάκη (1925-2005), το Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης και ο Όμιλος Φίλων του ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη

I. Η διάχυτη ανασφάλεια στο πεδίο των νέων διακινδυνεύσεων, η αδυναμία κατανόησης και διαχείρισης των νέων απειλών –πραγματικών ή μη– υπονομεύουν τη δυνατότητα πολιτικής πλοήγησης στο νέο παγκόσμιο περιβάλλον. Η πρόθεση των ΗΠΑ να καταστούν

Δεν υπάρχει μόνο ένας συγκεκριμένος σκηνοθέτης ή ταινία που με έκαναν να αγαπήσω τον κινηματογράφο. Ο κινηματογράφος, η κινούμενη εικόνα και οι ήχοι που ενσωματώνονται σε αυτήν συνιστούν μια «γραφή» πέρα από πρόσωπα. Προσωπικά δεν

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΚΡΙΤΗΡΙΩΝ Το σινεμά, όπως και άλλες μορφές τέχνης, αντιμετωπίζει το πρόβλημα των κριτηρίων. Με ποια κριτήρια επιλέγεται ένα σενάριο να χρηματοδοτηθεί, μια ταινία να βραβευτεί, να προβληθεί, κ.λπ.; Οι τέχνες δεν έχουν

Βίκυ Κατσαρού, Μόρα – Το σημάδι της Σάρας, Ενύπνιο, Αθήνα 2025. Υπάρχουν βιβλία που αφηγούνται γεγονότα, βιβλία που σμιλεύουν χαρακτήρες, βιβλία που αναπαριστούν ιστορίες ή εξευγενίζουν ευαισθησίες. Και υπάρχουν, σπανιότερα, βιβλία που λειτουργούν ως τελετουργικοί

Ο Μανόλης Αναγνωστάκης δημοσίευε κείμενά του στην Αυγή από το 1963 ώς και το 2002[1]. Τα κείμενά του πληθαίνουν στα χρόνια 1976-1989, ιδίως από το 1981 και έπειτα, όταν ξεκίνησε να συμμετέχει στη διεύθυνση της

1. Τι σας ώθησε να διεκδικήσετε την υποτροφία Fulbrigh το 1978 για το International Writing Program στο Πανεπιστήμιο της Iowa; Ήταν μια αμοιβαία υπόσχεση που είχα ανταλλάξει με την Αμερική. Εξηγούμαι: δυο χρόνια πριν το

Συμπάθησα τον ιταλικό νεορεαλισμό, Φελίνι, Βισκόντι κ.λ.π. και αργότερα τη Νουβέλ Βάγκ, Τρυφώ, και ιδίως Ζαν-Λυκ Γκοντάρ. ❧ Θεμελιακές ταινίες στον ελληνικό κινηματογράφο μπορεί να θεωρηθούν η Στέλλα και ο Ζορμπάς του Κακογιάννη, η Μαγική

Το πλάνο: Από τη γωνία λήψης, τη γνωστή ως «το βλέμμα του πουλιού» (ή βλέμμα του Θεού;), η κάμερα παρατηρεί, σαν αρπαχτικό πουλί, την κίνηση ενός σκουληκιού στο χώμα. Το έδαφος είναι γκρίζο και ανάγλυφο,

Στην παραλία εκείνη της δεκαετίας του ’70 που πήγαμε τόσο ξαφνικά ένα προηγούμενο βράδυ κρυμμένοι πίσω από τον μικρό βράχο προστατευμένοι περνώ τα δάχτυλα πάλι και πάλι στα σγουρά μαλλιά Είδες; Το μαγιό πράσινο μπικίνι,

Κύλιση στην κορυφή