Ελληνικός Κινηματογράφος

Στο Κορωπί Μεσογείων Αττικής, που είναι η γενέτειρά μου, τη δεκαετία του ʼ50, είχαμε έναν και μοναδικό κινηματογράφο. Τη «Σινε-Νίκη». Ήταν μια παλιά αποθήκη διαμορφωμένη σε κινηματογραφική αίθουσα. Η πρώτη ταινία που είδα στη ζωή

Ο κινηματογράφος έμοιαζε σαν να ήταν εκεί από πάντα. Οι άνθρωποι που με πήραν απ’ το χέρι και μ’ έφεραν στον κόσμο του ήταν σίγουρα οι γονείς μου. Ο πατέρας μου ήταν λάτρης του κινηματογράφου

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΚΡΙΤΗΡΙΩΝ Το σινεμά, όπως και άλλες μορφές τέχνης, αντιμετωπίζει το πρόβλημα των κριτηρίων. Με ποια κριτήρια επιλέγεται ένα σενάριο να χρηματοδοτηθεί, μια ταινία να βραβευτεί, να προβληθεί, κ.λπ.; Οι τέχνες δεν έχουν

Δεν υπάρχει μόνο ένας συγκεκριμένος σκηνοθέτης ή ταινία που με έκαναν να αγαπήσω τον κινηματογράφο. Ο κινηματογράφος, η κινούμενη εικόνα και οι ήχοι που ενσωματώνονται σε αυτήν συνιστούν μια «γραφή» πέρα από πρόσωπα. Προσωπικά δεν

Το πλάνο: Από τη γωνία λήψης, τη γνωστή ως «το βλέμμα του πουλιού» (ή βλέμμα του Θεού;), η κάμερα παρατηρεί, σαν αρπαχτικό πουλί, την κίνηση ενός σκουληκιού στο χώμα. Το έδαφος είναι γκρίζο και ανάγλυφο,

Συμπάθησα τον ιταλικό νεορεαλισμό, Φελίνι, Βισκόντι κ.λ.π. και αργότερα τη Νουβέλ Βάγκ, Τρυφώ, και ιδίως Ζαν-Λυκ Γκοντάρ. ❧ Θεμελιακές ταινίες στον ελληνικό κινηματογράφο μπορεί να θεωρηθούν η Στέλλα και ο Ζορμπάς του Κακογιάννη, η Μαγική

Η πρώτη ταινία που με απασχόλησε ως κατασκευή ήταν το μιούζικαλ Τραγουδώντας στη βροχή των Gene Kelly και Stanley Donen. Την είχα δει όταν ήμουν 7 χρονών και εκτός που με είχε μαγέψει ο χορός,

«Το κορίτσι τρέχει. Το σκυλάκι τρέχει πίσω της. Φύγε Κρις, του λέει το κορίτσι, Πήγαινε πίσω. Θέλει να κρυφτεί αλλά δεν προφταίνει. Μένει με την πλάτη κολλημένη σε μια όρθια ταφόπλακα. Σφίγγει πάνω στο στήθος

Περισσότερο ακόμα από σκηνοθέτης κινηματογράφου, παραμένω πάντα ένας αφοσιωμένος σινεφίλ. Ξεκίνησα να πηγαίνω στο σινεμά τη δεκαετία του ʼ70 – έχω γεννηθεί το 1968. Ακόμα αγαπώ τις εμπορικές πολεμικές και αστυνομικές ταινίες εκείνης της εποχής,

Ήθελα να πάω να σπουδάσω, ήμουν τυχερός και είχα αυτή τη δυνατότητα. Δεν ήταν ακαδημαϊκής φύσης η επιθυμία μου, δεν είχα κάτι που ήθελα να σπουδάσω, ήθελα να ζήσω τη ζωή του φοιτητή όπως την

Κύλιση στην κορυφή