Ελληνικός Κινηματογράφος

Από πολύ μικρή ηλικία είχα αγάπη για το σινεμά, αλλά και για τις πρώτες σειρές της τηλεόρασης που τότε ξεκινούσε στην Ελλάδα. Ο φυγάς, ο Άγιος, το Peyton Place. Μεγάλωσα στα Πατήσια, που τότε ήταν

Η δημιουργία μιας κινηματογραφικής ταινίας στην Ελλάδα σήμερα είναι μια διαδικασία που απλώνεται σε βάθος χρόνου. Με εξαίρεση μετρημένες εμπορικές παραγωγές που χρηματοδοτούνται από ιδιωτικά κεφάλαια και diy ταινίες που γίνονται με ελάχιστους πόρους, η

Ήταν όλα τα βιβλία ντυμένα με μπλε κόλλα χαρτί· κρυμμένος ο τίτλος κι ο συγγραφέας. Κι όταν τελείωσαν όσα υπήρχαν στη μικρή βιβλιοθήκη, στον διάδρομο έξω από τις αίθουσες, στο δημοτικό σχολείο — φωτίστηκε η

Στην πορεία της ζωής μου, ως ανυποψίαστη θεατής, συνάντησα πολλές ταινίες και δημιουργούς που αγάπησα (και μίσησα), και όλες τους με συγκλόνισαν και με μετακίνησαν, η καθεμία με διαφορετικό τρόπο. Από τα πρώτα μου ερεθίσματα,

Η αίθουσα με έκανε να αγαπήσω τον κινηματογράφο. Τα καλοκαιρινά σινεμά της παιδικής μου ηλικίας, η Λουζιτάνια, η Αυλαία και η Ηλέκτρα. Μπαίναμε μέσα και ο κόσμος άλλαζε· βγαίναμε έξω και νόμιζα πως όλοι είχαμε

Από τις πρώτες αναμνήσεις μου, ήμουν πέντε ή έξι, σίγουρα πριν ξεκινήσω το σχολείο, αργά το βράδυ και ξύπνησα τρομαγμένος, ήχος τηλεόρασης κάτω στο σαλόνι, οι γονείς μου έβλεπαν ταινία, κατέβηκα κλαμένος, πρέπει να ήταν

Ήμουν επτά ή οκτώ χρονών όταν ο πατέρας μου με πήγε σινεμά να δω το Jurassic Park. Μπήκα στη σκοτεινή αίθουσα και βγήκα αλλιώς. Για αρκετό καιρό πίστευα στ’ αλήθεια ότι κάπου υπάρχουν δεινόσαυροι και

Δεν αγάπησα τον κινηματογράφο μέσω μιας ταινίας ή ενός δημιουργού. Τον αγάπησα μέσω της μαγείας της κινηματογραφικής αίθουσας. Ήμουν ακόμη στο δημοτικό, στα Τρίκαλα, όταν άρχισα να βγάζω το χαρτζιλίκι μου δουλεύοντας στον κινηματογράφο Αχίλλειον,

Ο κινηματογράφος ήταν στην επαρχία όπου μεγάλωσα, στη Μαλεσίνα Φθιώτιδας, μια αναγκαία καθημερινή διαφυγή. Ένα ραντεβού από το οποίο δεν ήθελα να λείπω ποτέ, όποια ταινία και αν έπαιζε. Αγάπησα τον κινηματογράφο, πριν αγαπήσω κάποια

Θυμάμαι πότε ακριβώς αγάπησα τον κινηματογράφο. Τα Σαββατοκύριακα στο Σινεάκ της Πανεπιστημίου (εκεί όπου σήμερα στεγάζεται η παιδική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου). Η θεία μου, η Φάνια, με πήγαινε ανελλιπώς να δω ταινίες του βωβού

Κύλιση στην κορυφή