Κριτική
Αν ισχύει αυτό που έχει γράψει ο Τζορτζ Στάινερ ότι ο πολιτισμός μας ζει την απόσυρση από τη λέξη και την εξαφάνιση των σιωπηλών ανθρώπων, εκείνων που έχουν τον χρόνο και τη διάθεση να προσηλωθούν
Η συζήτηση για το παρόν και το μέλλον της λογοτεχνικής κριτικής δεν διεξάγεται σήμερα μόνο στην Ελλάδα. Ανάλογος προβληματισμός υπάρχει σε πολλές χώρες, στον αγγλόφωνο και γαλλόφωνο κόσμο λόγου χάρη, με παρόμοιους αλλά και διαφορετικούς
1. Κριτική και Θεωρία. Θεωρία της κριτικής. Κριτική της κριτικής. Τρεις συζυγίες που απασχολούν διαχρονικά όσους καταπιάνονται με το λογοτεχνικό αποτύπωμα, τα όρια και τα παρεπόμενά του. Η κριτική υπερασπίζεται τον ζωτικό χώρο της επιλόχειας
Είναι προσωπική μου θέση πως για να μπορέσουμε να αντιληφθούμε την κριτική θα πρέπει να την εξετάσουμε σε συνάρτηση με την ανάγνωση. Η σχέση ανάμεσα στην ανάγνωση και την κριτική αντικατοπτρίζει κάποιες από τις διαστάσεις
Η λογοτεχνική κριτική οφείλει, σύμφωνα με την καίρια επισήμανση του Τζορτζ Στάινερ, να προκύπτει από ένα χρέος αγάπης. Αυτό συνεπάγεται πως ο κριτικός καταπιάνεται με τα μεγάλα ως επί το πλείστον έργα, τα κείμενα που
Υπάρχει κριτική στην Ελλάδα σήμερα ή μόνο βιβλιοπαρουσίαση; Η απάντηση στο πρώτο σκέλος της ερώτησης είναι αυτονόητη: εφόσον υπάρχει λογοτεχνία υπάρχει και κριτική η οποία, πάντως, έχει παραχωρήσει μεγάλο μέρος του δικού της πεδίου στις
Η εποχή μας, όπως άνοιξε τον δρόμο για την ολοένα ευκολότερη πρόσβαση στην έκδοση ενός βιβλίου –όλο και περισσότεροι συγγραφείς βλέπουν το πρώτο τους βιβλίο να γίνεται πραγματικότητα– έτσι έδωσε βήμα σε όλο και περισσότερους
[…] κι απ’ τον ορφέα πήγε στο χαμίνι,χορεύοντας ανέμελος, να γράφει στην κάμερα,παιδί και σταυροφόρος, ομοίωμα εμπόριοκι ο μόνος, της απώλειας, που μένει,κι ας μη γνωρίζει μάγια, κι ας ενάγειεκείνους που ΄παν:«νόμιζε πως παίζει» Γιάννης
Θα ξεκινήσω από μία κοινή αυτονόητη παραδοχή: Ο κριτικός λογοτεχνίας πρέπει να είναι δεινός αναγνώστης. Εκτός από την άνευ ορίων διαθεσιμότητα, θα πρέπει να διακατέχεται από πάθος και περιέργεια σε σχέση με το προς ανάγνωση
Θ’ απαντήσω στο βασικό ερώτημα όπως απαντήθηκε πολλές φορές και στο παρελθόν∙ γιατί πρόκειται για ένα παλαιό ερώτημα που επανέρχεται βασανιστικά ξανά και ξανά, εντονότερα σε περιόδους κρίσης. «Είμαστε ανίατα μεσοπόλεμος» από πολλές απόψεις, στο