Αφιέρωμα

Ο κόσμος άλλαξε άρδην μετά το πέρας των δύο καταστροφικών παγκόσμιων πολέμων του εικοστού αιώνα· έμειναν δίχως αμφιβολία για πολύν καιρό ανεπούλωτες οι χαίνουσες πληγές που επέφεραν στην ανθρωπότητα οι ανατριχιαστικές θηριωδίες του Ολοκαυτώματος, των

Είναι παράδοξο, ειρωνικό, και οπωσδήποτε ενδεικτικό το ότι σήμερα έχουμε προσκληθεί να συζητήσουμε για το «δυσχερές περιβάλλον» μέσα στο οποίο ασκείται, διαμορφώνεται και επιβιώνει η «νεοελληνική φιλολογία» εμείς που αποτελούμε μέρος των αιτιών της «κρίσης

Η συζήτηση ίσως πρέπει να αρχίσει από το βασικό ερώτημα: υπάρχει πράγματι κρίση στις ανθρωπιστικές σπουδές; Αν με τον όρο «κρίση» αναφερόμαστε σε καταστάσεις οι οποίες ξεφεύγουν από τα όρια που αντιλαμβανόμαστε ως φυσιολογικά και

1. Θα ξεκινήσω από πολύ παλιά, με δύο στίχους από το Ρ της Ιλιάδας (424-425) που οπτικοποιούν ‒δεν χρησιμοποιώ τυχαία ή καταχρηστικά τον όρο‒ τον «ορυμαγδό» της μάχης λίγο πριν ο αφηγητής επικεντρωθεί στη σκηνή

Στον τίτλο της ομιλίας μου χρειάζεται να προστεθεί, στα όσα ακροθιγώς θα θίξω στη συνέχεια, στη διδασκαλία και στην έρευνα για δύο λόγους: α) κινούμαστε εντός των πανεπιστημιακών θεσμών β) είναι, κατά την αντίληψή μου,

Α΄ Αντί προλόγου  Τις τελευταίες δεκαετίες είναι εμφανής η υποχώρηση των ανθρωπιστικών σπουδών στο διεθνές περιβάλλον. Δυστυχώς στη χώρα μας η υποχώρηση αυτή συνειδητοποιείται με μεγάλη καθυστέρηση ενώ σε μερικούς ακαδημαϊκούς, «πνευματικούς» και θεσμικούς κύκλους

Πώς θα γίνουν πιο ελκυστικές οι ανθρωπιστικές σπουδές; Έχοντας υπηρετήσει περίπου τριάντα χρόνια στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, βλέπω κι εγώ με καημό πως δεν έχουμε πια πέραση. Και πώς να έχουμε, όταν δεν οδηγούν οι σπουδές

Ζούμε σε μιαν εποχή μεγάλης κρίσης των φιλολογικών και ιστορικών σπουδών, ειδικά σε σχέση με τις δηλώσεις προτίμησης των μαθητών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης για την είσοδό τους στο Πανεπιστήμιο. Όποιος δεν το παραδεχθεί, απλώς κρύβεται

Την άνοιξη του 1845 ο νεαρός Καρλ Μαρξ έγραψε στις Βρυξέλλες τις λεγόμενες «Θέσεις για τον Φόυερμπαχ» (Thesen über Feuerbach), οι οποίες εκδόθηκαν post mortem από τον Ένγκελς το 1888.[1] Από τις ένδεκα συνολικά θέσεις

Όλοι μιλούμε για κρίση των Ανθρωπιστικών Σπουδών εδώ και αρκετές δεκαετίες. Τα φαινόμενα και οι συνέπειες της κρίσης είναι ορατά αλλά δεν είναι εδώ η στιγμή να τα ψηλαφίσουμε και να τα αναλύσουμε. Εκείνο που

Κύλιση στην κορυφή