006

Οι κατηγοριοποιήσεις στην τέχνη εξυπηρετούν κυρίως εμπορικούς σκοπούς (marketing-target group-ράφι-πώληση), ποτέ όμως την ίδια την τέχνη. Πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν, πέρα της όποιας θεματικής κατάταξης, καλά και κακά βιβλία. Δεν μπορεί να τεθεί

«Το αστυνομικό μυθιστόρημα διασώζει την τάξη σε μία εποχή αταξίας».Χόρχε Λουίς Μπόρχες Είναι μια διαπίστωση που έκανα εκ των υστέρων: από νεαρή ηλικία με έλκυαν οι άνθρωποι (στη μυθοπλασία αλλά και στον πραγματικό κόσμο) με

Κανένας ρολογάς δεν έχει εμπιστοσύνη στο ρολόι τουΚανένα ρολόι δεν πιστεύει στην ώραΑντώνης Φωστιέρης, «Δεν βρίσκω χρόνο να κλάψω» Προκειμένου ν’ αξιολογήσουμε την υφή και τη λειτουργία [λογοτεχνική και κοινωνική] της αστυνομικής μυθοπλασίας, ίσως θα

Στις εορταστικές μέρες των Χριστουγέννων του 2021 και του νέου έτους (2022) η Ροζίτα Σώκου (1923-2021) και ο Δημήτρης Χαρίτος (1930-2022) «έφυγαν» (τι ευφημισμός για τη λέξη «πέθαναν»!). Πιο γνωστή στη δημόσια σφαίρα η Σώκου,

Νίκος Θεοδοσίου Λάκης Παπαστάθης Νίκος Θεοδοσίου Ροβήρος Μανθούλης (1929-2022) Αν θέλει κανείς «να τα βάλει» με το βιογραφικό του Ροβήρου Μανθούλη, μάλλον ηττημένος θα βγει. Όσες σελίδες κι αν γράψει, πάλι κάτι θα λείπει. Δεν

Μια βόλτα στα βιβλιοπωλεία (απόλαυση που στερηθήκαμε τόσο πολύ στα χαλεπά χρόνια της πανδημίας) είναι ικανή να τεκμηριώσει πειστικά το αυξημένο ενδιαφέρον του αναγνωστικού κοινού για τη μυθοπλασία της παραβατικότητας. (Επιλέγω αυτόν τον –ενδεχομένως αδόκιμο–

Οι γνωριμίες και οι φιλίες μεταξύ συγγραφέων διαφόρων χωρών δημιουργούνται συνήθως σε εκθέσεις και σε διεθνή φεστιβάλ βιβλίου. Η γνωριμία μου με τον Αντρέα Καμιλλέρι ξέφυγε από την πεπατημένη. Ήταν να συναντηθούμε στο φεστιβάλ Barcelona

Η αστυνομική λογοτεχνία στην Ελλάδα διανύει μακρά περίοδο άνθισης. Η αύξηση της εκδοτικής παραγωγής ελληνικών και μεταφρασμένων αστυνομικών μυθιστορημάτων είναι αξιοσημείωτη τα τελευταία χρόνια. Είναι χαρακτηριστικό ότι η προ εικοσαετίας ετήσια κυκλοφορία ελληνικών αστυνομικών μυθιστορημάτων

Οι ηρωικοί καιροί που το «αστυνομικό» ήταν για τη Λογοτεχνία μια αμελητέα ποσότητα και κατώτερης ποιότητας γραφή, «διαμάντια μέσα στις στάχτες», έχουν παρέλθει οριστικά και αμετάκλητα. Το να επιστρέφουμε στην εποχή της Παραλογοτεχνίας, με εξαίρεση

Τελευταία γίνεται πολύ κουβέντα αν το αστυνομικό είναι το κοινωνικό μυθιστόρημα της εποχής μας. Αντικατέστησε μια παλιότερη συζήτηση αν το αστυνομικό είναι σοβαρή λογοτεχνία. Η απάντηση, που περιλαμβάνει κι άλλα είδη λαϊκής λογοτεχνίας, όπως πορνογραφία,

Κύλιση στην κορυφή