006

Σίγουρα βρισκόμαστε εδώ και πολύ καιρό μακριά από οποιαδήποτε υποτίμηση ή υποβάθμιση της αστυνομικής λογοτεχνίας, ελληνικής και ξένης. Η κριτική σπεύδει να υποδεχθεί, να κατατάξει και να εντάξει κάπου, ερμηνευτικά και ειδολογικά, κάθε καινούργιο προϊόν

Πολλοί μιλούν για κοινωνική λογοτεχνία που καθρεφτίζει την εποχή, τον τόπο και τον χρόνο αφού αναμετριέται με τα τρέχοντα κοινωνικά ζητήματα, αλλά προτιμώ να βλέπω την αστυνομική λογοτεχνία σαν ένα μεγάλο κοινωνικό ψυχογράφημα που διατηρεί

Το διαπιστωμένο γεγονός, το τόσο παραστατικά συμπυκνωμένο, υπό Γκράχαμ Γκρην, στη γνωστή από τον Τρίτο Άνθρωπο σύγκριση της ταραγμένης τριακονταετίας των Βοργία στην Ιταλία, με την πεντακοσαετή ειρηνική ιστορία της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, δηλαδή ότι η

Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 η αστυνομική λογοτεχνία στην Ελλάδα έβγαινε σιγά σιγά από το περιθώριο. Λίγοι Έλληνες συγγραφείς τόλμησαν να γράψουν και να εκδώσουν αστυνομικό μυθιστόρημα. Ήδη τα αστυνομικά βιβλία είχαν μπει στα

Δεν αγόρασα ποτέ αστυνομικές ιστορίες στα κρυφά. Δεν έκρυβα τη Μάσκα ή το Μυστήριο κάτω από το στρώμα μου. Για να λέμε τα πράγματα ως έχουν, δεν διάβασα ποτέ αυτά τα περιοδικά ως παιδί. Ανήκω

Θα έλεγα πως το ελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα έχει γνωρίσει δύο περιόδους άνθησης. Η πρώτη περίοδος κατά την άποψή μου είναι μεταξύ 1938-1976. Γιατί; Το 1938 δημοσιεύεται σε συνέχειες στην Καθημερινή το πρώτο αμιγώς ελληνικό αστυνομικό

Θυμάμαι τον Χρόνη Μπότσογλου μονίμως χαμογελαστό. Ένα αθέατο μειδίαμα, κρυμμένο κάτω από το μουστάκι του, στρογγύλευε τα μάγουλά του και φώτιζε όλο του το πρόσωπο. Καθώς υπάρχουν πολλά είδη χαμόγελου, οφείλω να πω ότι αυτό

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής Η ιταλική γη διατηρεί στα καθαρότατα σωθικά της τις φωνές των παλιών ποιητών της. Πατώντας το χώμα στα χωράφια της, περνώντας απ’ τα πάρκα όπου το νερό σπιθοβολάει, περπατώντας στις άμμους του

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής ΣΕΙΣΜΟΣ Ξύπνησα και το χώμα των ονείρων έλειπε κάτω απ’ το κρεβάτι μου.Μια τυφλή στήλη στάχτης ταλαντευόταν στη μέση της νύχτας,και σε ρωτάω: πέθανα;Δώσ’ μου το χέρι σου σε τούτη τη ρωγμή

Αρχή του παραμυθιού. Ήταν ένας βασιλιάς και μια μέρα φώναξε τους τρεις γιους του. «Παιδιά μου», τους είπε, «το σκέφτηκα και το ξανασκέφτηκα. Οι τύχες των ανθρώπων αλλάζουν. Σήμερα είσ’ εσύ βασιλιάς κι αύριο είν’

Κύλιση στην κορυφή