012

Υπάρχει ταμίας που σας έχει ρωτήσει «κάρτα;» και όχι «καρτούλα;». Πολύ σπάνια, εκτιμώ. Αυτή η πολύφερνη Γλώσσα μας έχει να επιδείξει από την αρχαιότητα αμύθητο εγγενή αλλά και δανεικό πλούτο, προϊόν ανήσυχου πνεύματος, ευρηματικότητας, εκχειλίζοντος

Στὶς Μεταγραφές του, δηλαδὴ στὶς μεταφράσεις του ἀπὸ τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ καὶ τὰ λατινικὰ στὰ νέα ἑλληνικά, ὁ Γιῶργος Σεφέρης ἔχει συμπεριλάβει τρία μεταφράσματά του ἀπὸ τὸ Ἕκτο Βιβλίο τῆς Παλατινῆς Ἀνθολογίας. Στὸ βιβλίο αὐτὸ

Γίνεται συχνά λόγος για το πόσο ανεπαρκής είναι η διδασκαλία των φιλολογικών μαθημάτων στο σχολείο. Το ακούγαμε από παλιά, πριν φουντώσει η συζήτηση για την υποβάθμιση των ανθρωπιστικών σπουδών. Βλέποντας πώς εξετάζονται τέτοια μαθήματα σ’

«Μονάχα ο κοινός θαυμασμός μπροστά στο μυστήριο της ύπαρξης και της ζωής θα μπορέσει να συμφιλιώσει επιστήμες καιθρησκείες, των οποίων η άλογη σύγκρουση αποτελεί την ουσιώδη αιτία της σύγχρονης παρακμής, συνέπεια του γενικευμένου αποπροσανατολισμού» –

ΕΞ ΑΙΜΑΤΟΣ Θυμάμαι ξυριζόσουναΉρθα κοντά σου και σε ρώτησα«Μπαμπά, με ποια ομάδα είμαστε;»Και μου ‘πες Ολυμπιακός Θεόρατος φαινόσουναΌπως ο Θρύλος στο μυαλό μου Γιατί ήσουν πάντα πιο ψηλόςΚι ήθελα τόσο να σε φτάσω Γι’ αυτό

ΩΚΕΑΝΟΣ Πήγα να καρφώσω με τη ματιά μου τη σπείραΜαύρο νερόπου αναδιπλώνεται σε μαύρο νερό, το κύμα Ένα πελώριο γεγονόςΚι όρμησε μέσα μου ο ΩκεανόςΚαι μου ʼκοψε το αίμα –Τα σκοτάδια τ’ άδυτα Καράβια σάπια,

Ξεκίνησα το ταξίδι στη δημοσιογραφία αρχές δεκαετίας ʼ90. Ήταν ένα ξεκίνημα που δεν διασφάλιζε καταρχάς τίποτα και που θα προϋπέθετε μεγάλο κόπο, πολύμηνη απλήρωτη εργασία και αγωνίες μέχρι το περιβόητο μισθολόγιο –και φυσικά πολλές περιπέτειες

Συνέντευξη στη Μαριαλένα Σπυροπούλου Ο Μάσιμο Ρεκαλκάτι, Ιταλός φιλόσοφος, ψυχαναλυτής και συγγραφέας, επισκέφτηκε τη χώρα μας το περασμένο φθινόπωρο για να δώσει μια ομιλία στο κέντρο της Αθήνας με αφορμή την κυκλοφορία του νέου βιβλίου

Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ VITALIE CUIF* Τα ζώα γρύλλιζαν στον αχυρώνα θρόιζαν οι φτελιές όταν στην άσπρη καμαρούλα με τον φεγγίτη ένας θεός-ηλιαχτίδα σταλμένη από βιτρώ συννεφιασμένο (με κόπο κράταγε την καταιγίδα ο ουρανός) έπεσε πάνω

Βρισκόταν λέει σ’ ένα σκοτεινό υπόγειο γεμάτο βρωμιές και υγρασία. Αυτό το μέρος πρέπει να ήταν κάτι σαν χειρουργείο γιατί παντού υπήρχαν αιχμηρά ιατρικά εργαλεία, ένα στενό σιδερένιο κρεβάτι, μικροσκόπια. Ένας αλλήθωρος, τριχωτός άντρας με

Κύλιση στην κορυφή