Δήμητρα Κολλιάκου

Στα ουκρανικά, το «ευχαριστώ» είναι Ντιάκουγιου. Δεν είναι Σπασίμπα. Με την εφαρμογή Duolingo μαθαίνω φρασούλες σε μια γλώσσα που λίγο καιρό πριν δεν ήξερα ούτε μία της λέξη. Ήξερα πάντως ότι είναι μια από τις

Δεν ήταν το τραγούδι «Meat Is Murder», κι ας ακούγαμε τότε Smiths. Ήταν ο Ισραηλινός που γνώρισα στο Εδιμβούργο, στα τέλη του προηγούμενου αιώνα. Χορτοφάγος απ’ τα δεκαοκτώ του. Θα είχε ξεκινήσει και νωρίτερα, αν

Όταν έμενα στη Rue La Fontaine, θα πρέπει να πέρασα εκατοντάδες φορές μπροστά από την επιγραφή (χαραγμένη σε λευκή μαρμάρινη πλάκα): «Εδώ γεννήθηκε ο Marcel Proust στις 10 Ιουλίου 1871». Βρισκόταν λίγα μέτρα πιο κάτω

Airgasme, στα γαλλικά είναι η ηδονή που νιώθεις πετώντας τη μάσκα· hydroalcoolisme η κατάχρηση απολυμαντικού υγρού· masquàraz το «μασκαριλίκι» του ν’ αφήνεις απ’ έξω τη μύτη. Απ’ τους απλούς πολίτες ως τους προέδρους και πρωθυπουργούς,

Ξυπνάει κι έξω είναι ακόμη νύχτα. Οι λάμπες του δρόμου προβάλλουν στον απέναντι τοίχο τέσσερα φωτεινά καρέ, ένα για κάθε τζάμι του παράθυρου που δεν έχει πια στόρια. Τα κατέβασαν στο εαρινό lockdown. Φοβάται πως

Κάθονται στις θέσεις τους και ρωτάω: «Τι γίνεται, παιδιά;». «Μια χαρά, εσείς;» μου απαντάνε. Φοράμε φυσικά όλοι μας μάσκα, οι περισσότεροι χειρουργική.
Κύλιση στην κορυφή