Μαριαλένα Σπυροπούλου
- Αβυθομέτρητοι καιροί
- Μαριαλένα Σπυροπούλου
«Δεν σκέφτηκες ποτέ ότι η καημένη λογοτεχνία βρίσκεται εκτεθειμένη, στις άγριες μέρες που ζούμε, σε χίλιους κινδύνους που απειλούν θανάσιμα τη ζωή της και ότι εσύ θα μπορούσες να τη βοηθήσεις;». Ο Ροσάριο Χιρόντο είναι
- Αβυθομέτρητοι καιροί
- Μαριαλένα Σπυροπούλου
«Πρέπει πράγματι να φύγεις;», με ρώτησε σφίγγοντας στο στήθος του τον αέρα που κρατούσε στα χέρια του. «Έχε γεια..» Τα τελευταία ίχνη της φωνής μου ήταν αδύναμα και βραχνά. «Έχε γεια». Έμεινε να κοιτάζει τις
- Αβυθομέτρητοι καιροί
- Μαριαλένα Σπυροπούλου
Αυτό που σπάνια σκεφτόμαστε εν μέσω της ταχύτητας της εποχής και του πυκνού ιστορικού χρόνου είναι το ότι ο ίδιος ο χρόνος χρειάζεται τον χρόνο του.