Μιχάλης Παπαδόπουλος

Στον Παναγιώτη Νικολαΐδη Περασμένα μεσάνυχταΈνας κτύπος στην πόρτααναστατώνει τη βραδινή ησυχίαΈνας κτύπος ξερός, μοναχικόςσαν παράκληση αγνώστουή ειδοποίηση που φιλεύσπλαχνασυνέτρεξεΆφησα κάτω τα κομμάτια μουκαι φόρεσα τα καλά μουΎστερα γύρισα το χερούλιΗ Αντιγόνη μέσα στο σάβανοχαμογελούσεΜη φοβάσαι!

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ Στον δρόμο προς τα πράγματαέχασα τη ζωήστον δρόμο προς τις λέξειςέχασα τη γλώσσαΌλο ταξίδευα και ταξίδευαγια να μην σκουριάζωΑνέβηκα κορφές, πάτησα βυθούςείδα βουνά να σκάνενα σκεπάζουν την κωμωδίατων ανθρώπωνθάλασσες να καταβροχθίζουντην ψαροκασέλα την έπαρσηχόρεψα

Κύλιση στην κορυφή