Αβυθομέτρητοι καιροί

Ηλίας Παπαγιαννόπουλος, Το Νυχτόραμα. Μια πλατωνική ανάγνωση, Περισπωμένη, Αθήνα 2022. Ο Ηλίας Παπαγιαννόπουλος εισέρχεται στην ερμηνευτική της Πολιτείας του Πλάτωνος μέσα από τη «στενή πύλη ενός εφιάλτη» (σ. 126), επικεντρώνοντας σε φαινομενικά ασήμαντα μικροσυμβάντα και

Πριν από μερικούς μήνες το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ ανέτρεψε την απόφαση της υπόθεσης Roe εναντίον Wade και όρισε πως ουσιαστικά αρμόδιες να αποφασίζουν αν και υπό ποιές προϋποθέσεις επιτρέπεται η διακοπή μιας κύησης, είναι

«Ας απόσχουμε, λοιπόν, από την κρίση, κι ας πούμε πως αυτό είναι ένα σύμπαν, πως είναι μια τάξη, όμως, αν είναι καλό ή κακό να μην το πούμε. Βέβαια, για εμάς και σχετικά με εμάς,

Σάββατο, 10.5.2014: Δουλεύω στο σπίτι ως τις 12.30. Φαίνεται όμως πως μετά από κάθε έξοδο με πρόσωπα γνωστά (όπως με τη χθεσινοβραδινή με τον υπουργό Νίκο Δένδια, τον διευθυντή της εφημερίδας και τον διευθυντή του

Γράφει ο Πιέρ Πάολο Παζολίνι στα Κουρσάρικα γραπτά: «Η εικόνα και η λέξη στον κινηματογράφο είναι το ίδιο πράγμα: ένας τόπος». Με τα λόγια αυτά θέλει να πει –κάτι που σε πολλούς ίσως φαίνεται κοινοτοπία–

Η « Φιλελεύθερη Δημοκρατία του Κέντρου» ή ο «Κεντριστικός Εξτρεμισμός»[1] Μου λεν αν φύγω από τον κύκλο θα χαθώστα όρια του μοναχά να γυροφέρνω.Και πως ο κόσμος είν’ ανήμερο θεριόκι όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι

Ήταν συνήθως αξύριστος και περπατούσε ξυπόλυτος, αλλά τα ρούχα του σιδερωμένα και καθαρά. Χωρίς πολλές κουβέντες σου έδινε ό,τι ζητούσες κι έκανε τον λογαριασμό με μολυβάκι στο σκισμένο τεφτέρι –η πρόσθεση τον δυσκόλευε. Η γυναίκα

Είναι δεδομένο –και εν πολλοίς εύλογο– ότι στη διαγενεακή διελκυστίνδα η εκάστοτε παλαιότερη γενιά διεκδικεί το αλάθητο απέναντι στη νεότερη και, συνήθως, της κουνάει επιτιμητικά το δάχτυλο για ένα σωρό πτυχές της στάσης και της

Αρκετά γνωστή και αρκετά χρησιμοποιημένη στον δημόσιο λόγο η φράση που, σύμφωνα με κάποιους, αποδίδεται στον αδικοχαμένο Παύλο Μπακογιάννη: «στη Δημοκρατία, δεν υπάρχουν αδιέξοδα». Άσχετα με το κατά πόσον ισχύει ή όχι ο συγκεκριμένος αφορισμός,

Δευτέρα, 18.1.1999. Του Αγίου Αθανασίου. Έχω αποφασίσει για το πρωινό, ως δώρο στον εαυτό μου, να κάνω λογής μικροπράγματα που μου δίνουν χαρά. Πηγαίνω ρούχα στο πλυντήριο, περνώ και δίνω την ανθολογία μου Τα ωραιότερα

Κύλιση στην κορυφή